Bibelot, Dordrecht
Enquête

Wat is jouw favoriete rock- of metalsong uit Canada?

3 Inches Of Blood - Deadly Sinners
Annihilator - Alison Hell
Anvil - Metal On Metal
Archspire - Drone Corpse Aviator
Avril Lavigne - Sk8er Boi
Beyond Creation - Omnipresent Perception
Bryan Adams - Summer Of '69
Cryptopsy - Graves Of The Fathers
Danko Jones - Had Enough
Exciter - Heavy Metal Maniac
Gorguts - Stiff And Cold
Kataklysm - The Black Sheep
Neil Young - Rockin' In The Free World
Nickelback - How You Remind Me
Razor - Hypertension
Rush - Tom Sawyer
Skull Fist - Bad For Good
Spiritbox - Circle With Me
Strapping Young Lad - Love?
The Agonist - Thank You, Pain
The Guess Who - American Woman
Triumph - Lay It On The Line
Unleash The Archers - Awakening
Voivod - Ravenous Medicine
een andere Canadese song

[ Uitslag | Enquêtes ]

    22 september:
  • Evanescence, Poppy en Nova Twins
  • Jiluka
  • 24 september:
  • Beyond The Black en Setyoursails
  • Harlott en Struck A Nerve
  • Poets Of The Fall en Rabbit Cult
  • 25 september:
  • Harlott en Struck A Nerve
  • Revester en R.A.T.
  • Warrant en Burning
  • Wyatt. E en Hemelbestormer
  • 26 september:
  • Apocalypse North Fest
  • Fenris & Ghazghkull
  • Into The Void
  • IQ
  • Solarcycles, Arluna en Elithium
  • 27 september:
  • Black Stone Cherry
  • Fluisteraars en Invunche
Kalender
Vandaag jarig:
  • Andy Cairns (Therapy?) - 61
  • Ben Sotto (Heavenly) - 46
  • David Coverdale (Whitesnake) - 75
  • Frank Ferreira (Helstar) - 61
  • Jeremiah Riley (Lucifixion) - 49
  • Rhett Forrester (Riot)† - 70

Vandaag overleden:
  • Colin Jones (fotograaf) - 2021
Review

Ozzy Osbourne - Ordinary Man
Jaar van release: 2020
Label: Sony Music
Ozzy Osbourne - Ordinary Man
Is Ordinary Man de zwanenzang van Ozzy Osbourne? Alles lijkt erop dat de legendarische rocker met zijn eerste soloplaat in tien jaar muzikaal afscheid neemt van zijn fans. Gezien zijn levensstijl is het verwonderlijk dat de man nog op zijn benen staat en als je de meest recente berichtgeving omtrent zijn gezondheid in de gaten houdt, moet je met lede ogen aanzien dat het er allemaal niet bepaald rooskleurig uitziet. Is Ordinary Man dan het album dat zijn roemruchte carrière met een hoogtepunt afsluit?

Nee dat is het niet, al is het een uiterste acceptabele plaat geworden. Waar voorganger Scream (2010) een veel hardere kant van Ozzy laat horen dan fans gewend waren en nog altijd op veel verdeeldheid kan rekenen, sluit Ordinary Man meer aan bij de algehele discografie van Osbourne. Het klinkt als een eerlijke plaat waarop de zanger zijn sterfelijkheid accepteert en terugblikt op zijn turbulente leven, terwijl er ondertussen ook ruimte is voor opzwepende songs als Scary Little Green Man en It's A Raid.

Waar Ozzy altijd een neusje had voor goede gitaristen, speelt dit keer producer Andrew Watt de meeste gitaarpartijen in. Een opmerkelijke keuze aangezien de zanger en Zakk Wylde weer herenigd zijn voor tournee. Watt laat zich echter horen als een bekwaam gitarist, maar zal niet de geschiedenis ingaan als iemand die echt een stempel op de sound van Osbourne weet te drukken. Al is dit daar ook niet de plaat naar. Ditmaal staat de iconische frontman namelijk centraal en krijgt hij de ruimte om zijn verhaal te vertellen. Naast Watt zijn er op instrumentaal gebied ook interessante samenwerkingen met onder andere Slash (Straight To Hell en Ordinary Man) en Tom Morello (Scary Little Green Man en It's A Raid). Daarnaast heeft Ozzy voor zijn begeleidingsband grote namen weten te strikken als bassist Duff McKagan (Guns N' Roses) en drummer Chad Smith (Red Hot Chilli Peppers). Ook op vocaal gebied wordt er uitgepakt door duetten met Elton John en rapper Post Malone. 

Ordinary Man trapt af met de track Straight To Hell, die niet meteen het beste van de plaat is. Qua opzet is het nummer vrij simpel. Niet dat het slecht is, maar opvallend is het daarentegen ook niet. Het zijn juist gevoeligere nummers als het daaropvolgende All My Life, Under The Graveyard, Ordinary Man, Today Is The End en Holy For Tonight die meer bezieling hebben en indruk achterlaten. 

Zo is de titeltrack een prima ballade, waarin vooral Elton John voortreffelijk zingt met een scherp randje en Slash de show steelt met zijn gitaarsolo. Ook Today Is The End en Holy For Tonight weten te ontroeren. Het zijn nummers als Scary Little Green Man en het door een drugsavontuur van Osbourne geïnspireerde It's A Raid die voor meer pit zorgen. Beide zijn rockers die de energie terugbrengen en weten te vermaken. Het zijn geen hoogvliegers, maar vooral It's A Raid vliegt heerlijk uit de bocht. Ook opvallend hierin is de rol van Post Malone. Als rapper lijkt het niet vanzelfsprekend om samen te werken met The Prince Of Darkness, maar de combinatie van stemmen en zijn enthousiaste performance zorgen ervoor dat hij een positieve indruk achterlaat en dat hij misschien eens meer met dit genre moet doen.

Er valt helaas ook genoeg aan te merken op de plaat. Niet elke track is even sterk. Goodbye en Eat Me voelen een beetje aan als een niemendalletjes en ook de productie is soms ronduit lelijk. Daarnaast weet je dat het stemgeluid van Ozzy sterk bewerkt is met effecten om hem enigszins draaglijk voor de dag te laten komen. Dit terwijl het best interessant zou zijn om juist een breekbare zanger te horen, gestript van deze technologie. 

Mocht Ordinary Man de zwanenzang zijn van Ozzy Osbourne, dan laat hij een acceptabel album achter. Nergens perfect, maar ook over de gehele linie prima genietbaar. Het is te horen dat de man moeite heeft gedaan om het beste uit zichzelf te halen en gezien zijn lichamelijke conditie is dat knap. Hopelijk krabbelt hij weer op en kan hij nog jarenlang de mensen entertainen. Dat is uiteindelijk wat hem drijft en waar hij voor leeft. 

Tracklist:
1. Straight To Hell
2. All My Life
3. Goodbye
4. Ordinary Man (feat. Elton John)
5. Under The Graveyard
6. Eat Me
7. Today Is The End
8. Scary Little Green Man
9. Holy For Tonight
10. It's A Raid (feat. Post Malone)
11. Take What You Want (feat. Post Malone)

Score: 76 / 100

Reviewer: Marcel
Toegevoegd: 25 februari 2020

Zoeken
    20 september:
  • James Legendforge - The Witchfinder's Flame
  • 23 september:
  • Hail Conjurer - Abyss & Ekstasis
  • 24 september:
  • Massteron - Second in the Spheres
  • Slaughtercult - Devoured By Perversion
  • 25 september:
  • Banks Arcade - Second Place Superstar
  • Barren - Verderf
  • Bloodstain - Bloodstain
  • Crown Magnetar - The Hollowing Of Godflesh
  • Dråpslag - Krigets hundar
  • Equisetum - Cor Ex Putredine
  • Europe - Come This Madness
  • Flame (Finland) - Ignis Draconis Daemonicus
  • Funeral - Funeral
  • Gallus - Life Is A Bliss
  • Kongh - Dissolved in Time
  • Krolok - Hričov-Súľov-Lietava
  • Lord Gryphus - Summoning the King of Death
  • Lost Relics - Monuments to the Useless
  • Love•Love•Love / Ølgod - LØVEGOD
  • Mason - Edge Of Destruction
  • Metalite - Discovery
  • Mindvile - Old Continent
  • Moloken - Moloken
  • Nail By Nail - Internal Inferno
  • Night Laser - Rats In The Cradle
  • Nuclearhammer - Xaos 333
  • Ølyp - I(m)MORTAL
  • Paul Laine - The Long Road Back
  • Profanation - Ultra-Noise Warfare
  • Pure Reason Revolution - Terrifying Angels
  • Rorcal - Mahre
  • Sacreligious - Brutality Incarnated
  • Sicksense - Funerals
  • Skáld - Ørlǫg
  • Spiders - Crystal Eyes
  • Sweat - In Dreams
  • The Ocean - Solaris
  • Till Lindemann - Live In Kraków
  • Tombstalker - Chaos Monolith
  • Überchriist - Dæmonic Apotheosis
  • Windswept (Ukraine) - A Sign of the Cloven Hoof
Helldorado

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.