Op eenzame hoogte, zo oordelen veel techdeathliefhebbers over Archspire. Meer dan andere bands in het genre bewijst de Canadese formatie technisch hoogstaand spel te verpakken in memorabele composities. De twee meest recente albums Relentless Mutation (2017) en Bleed The Future (2021) zijn moderne klassiekers die in veel jaarlijsten terug te vinden zijn. Het kwintet bindt daarmee zo'n grote fanbase aan zich dat de heren besluiten om het vijfde album in eigen beheer uit te brengen. Een moedige stap die meer werk dan verwacht met zich meebrengt.
Too Fast To Die is enerzijds een typisch Archspire-album, maar er zijn toch ook duidelijke verschillen met de voorgangers. Zo bevat deze nieuwe collectie songs veel meer "dumb guy riffs", dat wil zeggen meer gechug op de laagste snaren. Dat levert meer groovende stukken op dan voorheen. De headbangers kunnen wat dat betreft flink aan het werk, eigenlijk in elke track wel. Opener Liminal Cypher bevat direct al een paar gave breakdowns. Ook in Carrion Ladder is het onmogelijk om stil te blijven zitten. Die groovende stukken monden vervolgens uit in melodieuze en technisch geavanceerde passages, die hier en daar wat atmosferischer zijn dan we van het vijftal kennen, zoals blijkt uit Carrion Ladder.
Die melodieuze secties zijn vaak zeer gedenkwaardig. Sommige behoren zelfs tot de sterkste ideeën in de discografie. Het beste voorbeeld is de epische tweede helft van Limb Of Leviticus, die prachtig laag voor laag opbouwt van clean getokkel tot een muur van harmonieën. Het levert kippenvel op, en dat bij techdeath! Zo komen er in elke track wel memorabele ideeën aan bod. Vaak zijn dat de neo-klassieke gitaarleads of gave riffs, zoals die in The Vessel, maar ook direct al in Liminal Cypher en later in Deadbolt The Backward. Voorbeelden te over.
Ook de andere bandleden pakken hun momenten. Bassist Jared Smith volgt vaker dan voorheen de gitaarpartijen, maar prikt af en toe door de mix met een snel loopje of staat in de spotlight met een bassolo. Vocalist Oliver Rae Aleron verrast af en toe met coole inhales (Deadbolt The Backward), maar spuugt en inhaleert zijn teksten doorgaans sneller dan je mee kunt lezen in een tekstvideo, zoals aan het begin van Carrion Ladder en in het razende titelnummer. Laatstgenoemde track brengt ons bij de nieuwe drummer Spencer Moore. De Amerikaan die overkwam van Inferi komt niet alleen met onnavolgbaar snelle blasts (210 bpm in Too Fast To Die), maar ook af en toe met inventieve partijen, zoals de interessante snare-accenten in Red Goliath, die een referentie zijn aan rapper Ludacris zijn.
Zo vliegt Too Fast To Die alle kanten op, maar houden de Canadezen en Amerikaan het geheel toch weer knap bij elkaar. Meer dan ooit laten ze ruimte in de composities om te laden en ontladen. Dat levert de luisteraar meer ademruimte op, waardoor deze niet te snel overprikkeld raakt. Niet iedereen zal op de toename van groovende stukken zitten wachten en had wellicht gehoopt op nog meer technische stukken. Dat doet niets af aan het niveau van deze vijfde full-length, die zonder twijfel weer in veel jaarlijsten gaat eindigen.
Tracklist:
1. Liminal Cypher
2. Red Goliath
3. Carrion Ladder
4. Anomalous Descent
5. The Vessel
6. Limb Of Leviticus
7. Deadbolt The Backward
8. Too Fast To Die
