Met hun eerste drie elpees midden jaren ’80 verkreeg Trouble onbewust een eeuwige cultstatus. De doom rock/metal was overtuigend en bleek later invloedrijk voor menig stonerrockgroepje, psychedelisch orkestje en doommetalband. De drie navolgende albums bleken geen klassiekers te zijn, maar je kunt ze bezwaarlijk matig noemen. De Amerikanen kenden echter nooit hun verdiende doorbraak en in 1995 trokken ze de stekker er maar uit.

De laatste jaren werd er echter sporadische opnieuw opgetreden en al in 2005 werd ons het nieuwe Simple Mind Condition beloofd waarvan men het eerste deel in 2004 opnam. Dit werd uitgesteld (hoewel sinds Axl Rose zijn capriolen vind ik dit maar een uiterst korte vertraging) tot 2006 en uiteindelijk ligt het album op 14 mei 2007 eindelijk in de winkel. Wachten waard geweest?

Ja. Want een Trouble werkje kan gewoon niet slecht zijn. En ook Simple Mind Condition is weer een album geworden waarvan menigeen zal genieten. Hoewel ik persoonlijk een zwaarder en doomy album had geprefereerd, kozen de heren ervoor tien poppy songs te schrijven waarbij de zanglijnen en refreinen duidelijk centraal staan. De opbouw van elk lied is hetzelfde, alle liedjes duren ongeveer vier minuten en er komt werkelijk geen enkele dwarse of verrassende passage langs.

Dus het album valt stiekem dus toch zwaar tegen? Neen, want na eenmaal luisteren krijg je de songs niet meer uit je hoofd en het melodieuze gitaarwerk is gewoon zeer mooi. Dus als je geen doommeesterwerk verwacht en gewoon blij bent met standaard (maar fraaie) hardrocksongs dan is dit een mooie plaat geworden. De Lucifer’s Friend cover The Beginning Of Sorrows,die de speelduur van het album nog oprekt naar 45 minuten, is echter een beetje kitscheriger. Ik ben alvast heel benieuwd naar de reacties van andere Trouble fans.

Tracklist:
1. Goin’ Home
2. Mindbender
3. Seven
4. Pictures Of Life
5. After The Rain
6. Trouble Maker
7. Arthur Brown’s Whiskey Bar
8. Simple Mind Condition
9. Ride In The Sky
10. If I Only had A Reason
11. The Beginning Of Sorrows