Op zondag 23 november werd in de Maaspoort in Den Bosch door de Aardschok de Metal Bash-XL georganiseerd. Diverse bands traden er op, en vier Nederlandse bands streden om de titel "beste metalband van Nederland", en Aardschok's versie van de Oscar: de Igor. Tevens was er de Dynamo Roadshow die in de hal met merchandise de muziek verzorgde, en stonden er diverse fanclubs. De Maaspoort staat niet echt bekend als een van de betere plaatsen om een concert te organiseren. De keren dat ik er geweest ben was het geluid vaak verre van goed. Zo ook op de Metal Bash. Dat lag deels aan de zaal zelf, en deels aan de apparatuur. Toch was het niet bedroevend slecht, maar het kon in ieder geval wel een stuk beter.

Wegens omstandigheden waren we pas tegen drie uur bij de Maaspoort, waardoor we Textures en Xystus gemist hadden. Zij speelden respectievelijk op het Metal Bash podium en het hoofdpodium. De eerste band die ik hoorde was dus de tweede deelnemer aan de Metal Bash: Solarisis. De melodieuze death metal viel zeker niet verkeerd, al was het jammer dat het op dat moment nog niet al te druk was. Ze sloten af met een eerbetoon aan Napster, door een cover te spelen van Metallica's Nothing Else Matters, in hun eigen stijl.

Na een interview met Epica heb ik alsnog een stuk van Silent Edge kunnen meepakken. Deze Nederlandse band speelde een lekker potje progmetal, enigzins in de stijl van een band als Symphony X. Ze zijn geen onbekenden op de Metal Bash, want in 2001 was Silent Edge de winnaar van deze strijd. Dit keer mochten ze echter niet deelnemen, en stonden ze op het hoofdpodium, waar ze nummers van hun debuutalbum The Eyes Of The Shadow lieten horen. Daarna was het de beurt aan Next Waste Dimension, op het Metal Bash podium. Alweer een death metal band, die er een scheut techno door gooit. Laat dat laatste je niet afschrikken, want ze weten het goed te combineren. De (af en toe galopperende) riffs werden naast de normale drum ook regelmatig ondersteund door keiharde beats en electronische muziek. Het geheel kwam in ieder geval redelijk goed uit de verf.

Toen was het de beurt aan alweer een Nederlandse band: Epica. De gothic metal band van ex-After Forever gitarist Mark Jansen had in ieder geval hun eigen aanhang meegenomen, want er liepen aardig wat fans in t-shirts van de band rond. Ook live komt de muziek goed tot zijn recht, en de bandleden hadden er zichtbaar veel plezier in om op het podium te staan. Maar liefst zes van de negen songs van het debuutalbum The Phantom Agony passeerden de revue. En met een semi-cover van Cry For The Moon bewees de band niet onder te doen voor de oude band van Mark Jansen.

De laatste band op het Metal Bash podium was Darkdayrising. De wat saaie, eentonige mix van death en black metal kon mij niet zo bekoren. Toch dacht het publiek er anders over, want ze kregen toch aardig wat applaus.

Sun Caged speelde vervolgens op het hoofdpodium. Deze Nederlandse progressive metal band leverde onlangs haar debuutalbum af, en in Den Bosch lieten ze zien waarom dat album zo goed ontvangen is door pers en fan. De bandleden zijn stuk voor stuk muzikanten van topklasse, en zetten daarom een lekkere show neer, met onder andere een erg lang instrumentaal nummer, voorzien van duels tussen gitarist Marcel Coenen en toetsenist Joost van den Broek.

Daarna was het de beurt aan Trouble. Ik kan me niet herinneren dat de band de laatste jaren nog nieuw materiaal uitgebracht heeft, maar toch touren ze nog altijd. Daar is niks mis mee, want de heavy/doom metal van Trouble verveelde zeker niet, al denk ik dat de Machine Head fans toch iets harders hadden willen horen.

Na Trouble werd bekend gemaakt welke band als winnaar van de Metal Bash naar voren mocht komen. En dat was Textures. Jammergenoeg had ik die dus gemist, en kan dus niet oordelen of ze beter waren dan de andere bands, dus moeten we maar op de vakkundigheid van de Aardschok medewerkers vertrouwen. De band won de eerder genoemde Igor, en mag een paar dagen in de Harrow studios vertoeven.

Als headliner van de dag was er Machine Head. Het Amerikaanse viertal bracht onlangs hun nieuwe album Through The Ashes Of Empires uit, en is daarvoor nu op tour. Al direct vanaf de eerste noot werd duidelijk dat dit toch de band was waar de meeste mensen voor kwamen. Er ontstond namelijk direct een grote pit, wat bij de andere bands wat achterwege bleef. Machine Head had er in ieder geval ook duidelijk zin in, en speelde een stuk beter dan de vorige keer dat ik ze zag (op Graspop 2002). Nieuw materiaal was er in de vorm van onder andere Left Unfinished en Descend The Shades Of Night, en oud materiaal was er ook genoeg, zoals Davidian, Ten Ton Hammer, The Blood The Sweat The Tears en afsluiter Block (wat werd opgedragen aan de Nederlander die de titel voor Machine Head's livealbum verzonnen had). Machine Head zorgde voor een knallende afsluiter van een leuke dag.

Machine Head:

Trouble:

Sun Caged:

Epica: