Zanger, componist en multi-instrumentalist Tuomas Saukkonen is een bezig baasje. De meeste mensen zullen de kale, bebaarde Fin kennen als frontman van de melodieuze deathmetalband Wolfheart, waarmee hij de laatste jaren aardig aan de weg timmert (met in het najaar van 2023 en 2025 een headliner-tour door Europa). Naast Wolfheart is (en was) Saukkonen echter ook actief in een handvol andere bands. Before The Dawn is een van de langst actieve hiervan. Qua stijl ligt de muziek dicht tegen die van Wolfheart aan. Ook Before The Dawn richt zich namelijk op melodieuze death metal met smaakvol gitaarwerk, druilerige accenten en een verfijnd gevoel voor sfeer. De typische, Finse tristesse ligt dicht aan de oppervlakte.
Hoewel Wolfheart inmiddels de meest populaire groep is, heeft ook Before The Dawn zijn momenten gehad. Met name het in 2012 via Nuclear Blast Records verschenen Rise Of The Phoenix is een erg stemming en onderhoudend werkstuk. Het momentum verdwijnt echter door een lange hiatus, totdat na een radiostilte van elf jaar het nieuwe album Stormbringers (2023) verschijnt, met een nieuwe zanger (Paavo Laapotti). Dat is even schrikken voor de fans van het oude materiaal. Niet alleen is de sound een stuk melodieuzer geworden, ook is de cleane zang van Laapotti nogal een verandering ten opzichte van het oudere werk van de band. De stoere grunts van Saukkonen zijn tot een bijrol gereduceerd. Toch laat ook Stormbringers horen dat de band nog steeds in staat is fijne, toegankelijke composities te schrijven.
We zijn twee jaar verder als Cold Flare Eternal verschijnt. Het is de negende langspeler van de band – en dus de tweede met Laapotti op zang. Wie echter een herhalingsoefening van Stormbringers verwacht, komt bedrogen uit. De muziek is namelijk weer een stuk steviger en ook Saukkonen heeft met zijn karakteristieke grunts beduidend meer inbreng dan op de vorige langspeler. Na een kort intro schiet Before The Dawn stevig uit de startblokken met Fatal Design. De combinatie van stoere spierballenriffs, het opzwepende tempo en de grunts van Saukkonen zullen de liefhebbers van het oudere werk van de band doen smullen. Tijdens het fraaie, melodieuze refrein zorgen de cleane vocalen voor een smaakvol contrast.
Cold Flare Eternal is in meerdere opzichten beter dan zijn voorganger. Zo laten ook eersteklasnummers als As Above, So Below, Stellar Effect en Flame Eternal meer urgentie horen, met meer contrast, mooiere melodielijnen (met name Stellar Effect staat er vol mee) en pakkender refreinen. Bovendien valt op dat Laapotti met veel meer bezieling en overtuiging zingt dan voorheen. Het is net alsof hij de schroom pas nu echt van zich af weet te gooien. Luister maar eens naar het schitterende refrein van As Above, So Below. Het harde Stronghold is eveneens een positieve verrassing. De track behoort tot de stevigste uit het oeuvre van de band. Het nummer begint met een hakkend thrashmetalritme en vurig drumwerk en ontpopt zich vervolgens toch een soort ‘gloomy’ variant op een oude Amon Amarth-kraker met een vleug Finse melancholie.
Hoewel de nummers over het algemeen vrij simpel in elkaar zitten (ze blijven allemaal keurig binnen de vierminutengrens en kennen weinig zijpaden en instrumentale opschepperij), bevat de muziek genoeg herkenbare ‘hooks’ en pakkende riffs om meerdere luisterbeurten te boeien. De muziek mag dan toegankelijk zijn – saai is ze allerminst. Door de sterke productie, die redelijk gepolijst is, maar desondanks van een ruig randje behoudt, komen de prima in het gehoor liggende nummers bovendien overtuigend uit de speakers knallen. Cold Flare Eternal is dan ook een zeer onderhoudend werkstuk, dat het vooral live ongetwijfeld goed gaat doen. De naam ‘Saukkonen’ lijkt inmiddels synoniem te staan voor ‘achteloos goed’, want dit is het zoveelste prima plaatwerk dat de Fin aan zijn oeuvre kan toevoegen.
Tracklist:
1. Initium
2. Fatal Design
3. As Above, So Below
4. Mercury Blood
5. Stellar Effect
6. Flame Eternal
7. Stronghold
8. Destination
9. Shock Wave
10. Ad Infinitum
