Mark ‘Barney’ Greenway is bij velen bekend als frontman van Napalm Death. Al voordat hij de line-up in 1989 versterkte, was hij een fan van de grindcoreformatie en een roadie tijdens de shows in eigen land. De doorgewinterde metalfan weet ook dat hij tot 1991 bij Benediction achter de microfoon stond en te horen is op het debuutalbum Subconscious Terror (1990). Nadien wil hij zich echter volledig concentreren op Napalm Death en derhalve vertrekt hij. Dave Ingram (ex-Bolt Thrower), die bij Down Among The Dead Men, Echelon en sinds kort tot de vaste line-up van Hail Of Bullets behoort, volgt hem op en is voor het eerst te horen op The Grand Leveller, dat dit jaar 25 jaar oud is.

Deze tweede full-length van de deathmetalformatie behoort samen met Transcend The Rubicon (1993) tot de sterkste platen van de Britten. The Grand Leveller is beslist een stap voorwaarts ten opzichte van het debuut. De productie door Paul Johnson (Cathedral, Vader, Napalm Death) in de Silverbirch Studios in Birmingham is een stuk voller dan die van Mick Harris van een jaar eerder. De gitaarpartijen staan veel meer op de voorgrond en dat is een goede zet, want die vormen het sterkste punt van Benediction.

Het draait namelijk vooral om riffs van Peter Rew en Darren Brooks, die door Autopsy en Death geïnspireerd zijn en in mindere mate door Slayer, Obituary en Paradise Lost (leads). Af en toe zijn ze punk-georiënteerd, zoals die in Vision In The Shroud, maar meer dan op Subconscious Terror deathmetalgerelateerd. Veelal zijn ze doeltreffend primitief, maar verveling ligt al snel op de loer als er wat mindere ideeën langskomen. Born In A Fever (met fraaie lead) heeft daar bijvoorbeeld last van. Graveworm en Jumping At Shadows zijn vroege hoogtepunten. Wat later zijn het titelnummer (met sfeerbevorderende keyboardsectie) en het thrasherige Senile Dementia het sterkst.

Een zwakte van Benediction is het drumspel van Ian Treacy (Absolute Power), dat slechts de gitaarpartijen volgt. De baspartijen van Paul Adams zijn onopvallend, maar vervullen wel een belangrijke functie. Ze zorgen samen met de zware riffs voor een morbide sfeer. Een sfeer die mede door de teksten van Dave wordt gecreëerd. De lyrics handelen over de onttrekking van de ziel, incest en over seriemoordenaars Jack The Ripper (de gesproken passage “Can’t stop the killing” in Graveworm is sterk verwerkt) en David Berkowitz (Jumping At Shadows, met gastvocalen van Karl Willetts).

The Grand Leveller is net als bijvoorbeeld Mindloss van Gorefest een primitieve, compromisloze deathmetalplaat. Eenvoudig in zijn benadering en effectief in zijn uitvoering, al werkt de eendimensionale aanpak vroeg of laat wel tegen zich bij fans met een korte spanningsboog. De genoemde inspiratiebronnen waren op het gebied van songwriting beslist verder gevorderd. The Grand Leveller heeft zeker zijn sterke momenten, maar opvolger Transcend The Rubicon is sterker. Benediction ging daarna stug door met platen maken. Het meest recente werk Killing Music dateert uit 2008. In 2012 was de opvolger daarvan reeds in de maak en vorig jaar verschenen er berichten op de Facebook-pagina over de vorderingen, maar het is inmiddels akelig stil. Een mooi moment om de oude platen er weer eens bij te pakken.

Tracklist:
1. Vision In The Shroud
2. Graveworm
3. Jumping At Shadows
4. Opulence Of The Absolute
5. Child Of Sin
6. Undirected Aggression
7. Born In A Fever
8. The Grand Leveller
9. Senile Dementia
10. Return To The Eve (Celtic Frost-cover)