Om echt op te vallen in het grote aanbod van cd’s, is het van belang dat een artiest een geluid neerzet dat anders is dan waar alle concurrenten mee aan komen draven. De grote doorbraak is meestal alleen weggelegd voor acts die aan de basis staan van een nieuw genre of toch op zijn minst een originele, opvallende draai geven aan een bestaande stroming. Desondanks heb ik een zwak voor bands die gespeend van commerciёle ambities en wars van alle trends vasthouden aan een enigszins gedateerde sound en zich concentreren op het schrijven van goede songs, in plaats van geforceerd te trachten om vernieuwend bezig te zijn.

De nieuwe cd van Benediction, Killing Music, bevalt me dan ook prima. De Engelse band bracht in 1990 al zijn eerste plaat uit en heeft dus al het recht van de wereld om een traditionele, ouderwetse en voorspelbare vorm van death metal te spelen. Hoewel het inmiddels zeven jaar geleden is dat het vorige album Organised Chaos verscheen, blijken de heren van Benediction het vak nog geenszins verleerd. Na een sfeervol intro schiet de formatie op The Grey Man lekker smerig en hard uit de startblokken. Die intensiteit houdt het vijftal met speels gemak gedurende een minuut of veertig vast.

De sound ligt soms dicht tegen crust punk of thrash aan, maar blijft ook op die momenten als aangenaam old school te typeren. Geen enkel nummer springt er echt uit, maar elke song heeft wel wat riffs en zanglijnen die de compositie iets extra’s geven. Hoewel ik geen groot liefhebber ben van grunts, maak ik voor Dave Hunt graag een uitzondering. De frontman die tevens bij Anaal Nathrakh actief is, produceert hier loodzware, rollende vocalen die uitstekend bij de muziek passen. Het eindresultaat is een ouderwets goede plaat, die hetzelfde effect heeft als een hartige maaltijd volgens grootmoeders recept: Hij biedt geen enkele verrassing, maar smaakt na al die jaren nog steeds even lekker.

Op de gelimiteerde editie krijg je er bovendien nog een paar bonustracks bij. De cd sluit af met twee leuke covers van Broken Bones en Amebix, waarmee de heren eer betuigen aan enkele invloedrijke hardcore en crust punk acts. Op deze songs maken enkele gasten hun opwachting, waaronder Colin “Jock” Bleeth (GBH), Karl Willets (Bolt Thrower), Kelly Shaefer (Atheist) en Billy Gould (ex-Faith No More). Zelfs Nuclear Blast-eigenaar Markus Staiger levert een bijdrage, waarmee hij laat blijken eveneens een zwak te hebben voor de ouderwetse grafherrie van Benediction.

Tracklist:
1. Intro
2. The Grey Man
3. Controlopolis (Rats In The Mask)
4. Killing Music
5. They Must Die Screaming
6. Dripping With Disgust
7. Wrath And Regret
8. As Her Skin Weeps
9. Cold, Deathless, Unrepentant
10. Immaculate Façade
11. Burying The Hatchet
12. Beg, You Dogs
13. Betrayer (bonus track)
14. They Bleed (bonus track)
15. Seeing Through My Eyes (Broken Bones cover)
16. Largactyl (Amebix cover)