Na drie ep’s vinden de heren van 3rd Machine het wel eens tijd voor een full-length. Dat mag inderdaad ook wel, want het is al elf jaar geleden dat de metalformatie werd opgericht. Sindsdien zijn er de nodige wisselingen in de line-up geweest, maar sinds de laatste ep The Egotiator (2012) is de drumkruk de enige die een andere bezitter heeft gekregen. Stefan Westerman volgt Kristian Barford op. Bassist Finus Tromp, gitaristen Ronald Kools en Gert Jan Vis (Black Knight, ex-Profound) en zanger John Ruiter completeren het kwintet.

3rd Machine staat voor een eigenzinnige combinatie van stijlen. De basis op de nieuwste release “over de hedendaagse gevaren van het digitale tijdperk”, waar een paar jaar aan is gewerkt, is beukende moderne metal (met Pantera, Fear Factory en Machine Head als inspiratiebronnen) met verstaanbare extreme vocalen (droge hardcorebrul). Wat het echter vooral interessant maakt, is de integratie van zowel atmosferische, melodische, industrial, post-rock- als progressieve passages, met daarbij gevarieerde cleane zang en sfeerbevorderende achtergrondgeluiden (zowel soft-synth als keyboard door John). Elke luisterbeurt ontdek je weer nieuwe details. Er zijn relatief onopvallende gastbijdragen van Epica’s Mark Jansen (in het spannend opgebouwde Ultimate Intelligence) en in het titelnummer zijn Pieter Bas Borger (Black Knight) en Rebecca Duin (ex-Jackal) te horen. Rebecca draagt ook nog bij aan 1953.

Het gitaarwerk verdient een separaat compliment. De details in de riffs (bijvoorbeeld direct al bij aanvang van Curveball, maar ook in Reboot Initiate), de atmosferische effecten en de progressieve rock/metalsolo’s zijn supergaaf en kwalitatief hoogstaand. Die avontuurlijke toevoegingen zorgen ervoor dat er weinig momenten van verveling optreden bij het beluisteren van Quantified Self. In elke track gebeurt er wel wat bijzonders of interessants, al zullen niet alle chugging-riffs, zoals die in Firewall en Petrified bij iedereen in de smaak vallen.

Waar de eerste helft van de cd zich vooral stevig van aard is, krijgt de atmosferische metal, middels een zeer geslaagde tempowisseling in Magnet, de overhand. Deze uiterst fraaie fase houdt aan met het geweldige, cinematische 1953 (over de watersnoodramp, je leeft echt mee) en System Idle, dat er uitstekend op aansluit. In beide tracks is zowel de ritmiek geweldig, past de extreme en de ingetogen zang perfect en zijn de bijdragen van de gitaristen en de achtergrondgeluiden zeer sfeervol. Het zou een perfecte afsluiting van de cd zijn geweest, maar daarna komt nog Petrified, een track die net als de opener een goed geïntegreerde gesproken sectie bevat, maar als geheel beter tot zijn recht zou zijn gekomen als deze eerder op de cd zou langs zijn gekomen.

Laat dit het enige puntje van kritiek zijn, want verder is Quantified Self een uitstekende release met een uiterst geslaagde integratie van verschillende stijlen, afwisseling in vocalen, fantastisch gitaarwerk. De leads en solo’s brengen het geheel naar een nog hoger niveau. Deze eerste full-length is keurig geproduceerd en verdient het om door een breed publiek gehoord te worden. 3rd Machine is beslist een band om in de gaten te houden. Ze zijn al snel op diverse podia te zien, zoals zondag 10 april als voorprogramma van MaYan in Utrecht.

Tracklist:
1. Curveball
2. Reboot Initiate
3. Quantified Self
4. Ultimate Intelligence
5. Firewall
6. Magnet
7. 1953
8. System Idle
9. Petrified