Al een tijd was ik van plan om het debuutalbum van het Oostenrijkse Mother’s Cake te reviewen. Helaas is het er nog niet van gekomen. Tot mijn vreugde komt het drietal uit Innsbruck nu met de opvolger, Love The Filth. Een review is nu onvermijdelijk, want het debuut Creation’s Finest was een juweel van een plaat, waarop een vermakelijke mix van funk- en progrock te horen is. Op de opvolger is de funk wat op de achtergrond geraakt en ligt de focus meer op psychedelische rock, maar dan wel psychedelische rock met ballen.
Wat vooral opvalt, is de korte speeltijd van het album, die net onder de vijfendertig minuten klokt. Gelukkig maakt Mother’s Cake dit meer dan goed op het gebied van enthousiasme en explosiviteit. Zoals de titel al aangeeft, omarmt de groep hier de vuige kant van de rock. Op Love The Filth is een band te horen die er vol voor gaat en het gaspedaal flink intrapt. Alleen op het instrumentale, van psych doordrenkte Solar Wind gaat het tempo echt omlaag. In de overige nummers doen de Oostenrijkers de tijden herleven waarin vergelijkbare en onvoorspelbare jarennegentigacts als Jane’s Addiction en Last Crack actief waren. De knallende titeltrack zou bijvoorbeeld prima op Jane’s Addiction-klassieker Ritual De Lo Habitual hebben kunnen staan.
De vocalen van Yves Krismer zijn een geval van 'je vindt het leuk of niet.' Met name in Ecstasy kunnen zijn zangpartijen wat zeurderig overkomen. Kwestie van smaak uiteraard. Feit is wel dat Krismer er ongelofelijk veel power en gevoel in gooit en bovendien een gevarieerd stemgeluid heeft. Een andere groep die ongetwijfeld een inspiratiebron is geweest voor deze jonge rockers is The Mars Volta. In Void is dat goed te merken. Vooral de opbouw is The Mars Volta ten voeten uit. Met Gojira (check de vermakelijke videoclip) levert de band ook nog een prima single af, met aan het einde nog een gave tempoversnelling.
Tja, en als de plaat dat nog eens eindigt met de tien minuten durende gekte van Insanity, dan verdien je niets dan respect. Insanity komt op het eerste gehoor wat onsamenhangend over. Dit komt omdat er namelijk nogal wat tempowisselingen doorgevoerd worden. Geef je deze track wat extra luisterbeurten, dan is de kans groot dat dit je favoriet wordt. Mother’s Cake haalt hier alles uit de kast; jazz, psych, prog en funk.
Love The Filth is weliswaar kort, maar fillers zijn er niet te vinden. De uitdrukking kort maar krachtig is dan ook erg toepasselijk bij deze uitstekende plaat. Met twee achtereenvolgende sterke albums is Mother’s Cake een band om goed in de gaten te houden. Tracklist:1. Prelude
2. Love The Filth
3. Ecstasy
4. Void
5. Solar Wind
6. Gojira
7. Insanity
