Het gaat de Canadeze melodieuze powermetalformatie Borealis voor de wind. In eerste instantie bleef het na het tweede album Fall From Grace (2011) wat stil, maar het tekenen van een contract met AFM Records bracht alles naar een hoger plan. Mede dankzij een succesvolle Kickstarter-campagne (crowdfunding) is het derde album een kwaliteitsproduct op productioneel gebied en ligt er in de Verenigde Staten een tour met Evergrey in het verschiet.

Goed nieuws dus, evenals de opgaande lijn die de heren uit Ontario laten horen met het studiomateriaal. Fall From Grace was al een verbetering ten opzichte van het debuut World Of Silence (2008) en het nieuwste werkstuk Purgatory is het beste dat Borealis tot nu toe heeft geschreven. Power, melodie en energie kenmerken deze release, die lekker in het gehoor ligt en pakkende tracks in de stijl van Evergrey en Kamelot bevat.

Een van de sterkste elementen is de zang van Matt Marinelli. Zijn stem heeft wel iets weg van die van Russell Allen van Symphony X. Hij switcht moeiteloos van melodieuze en krachtige schorre vocalen naar rustige, emotionele zang. Het beste demonstreert hij dat in de schitterende powerballad Rest My Child, een van de hoogtepunten van deze derde full-length. Matt voorziet meerdere tracks van memorabele zanglijnen, zoals het beklijvende, relatief toegankelijke The Chosen One, het met fraaie keyboardsymfonieën beklede Destiny en het zeer overtuigende My Peace.

Hierin valt naast de mooie zang ook het gitaarwerk op (het Van Halen-achtige begin is geweldig) en dat is het geval bij meer tracks. Marinelli en de nieuwe gitarist Michael Briguglio toveren meerdere gave riffs uit hun gitaren. Ook de melodieuze leads (zoals in Rest My Child en Place Of Darkness) en de solo’s (onder andere in Destiny) mogen er zijn. Datzelfde geldt voor de bijdrage van de toetsenist, alhoewel zijn partijen niet altijd even opvallend zijn. Wel gaan ze goed samen met die van de gitaristen, zoals blijkt in bijvoorbeeld Welcome To Eternity. Last but not least verdient de drummer ook een compliment vanwege zijn power en progressieve accenten die hij hier en daar toepast.

Hoe pakkend de tracks ook zijn, voorspelbaarheid en inwisselbaarheid liggen op de loer. Ze hebben namelijk doorgaans een terugkerende, vaste structuur. Ook de zanglijnen lijken soms wat op elkaar. Hierdoor voegt Place Of Darkness behalve een fraaie lead niet veel toe aan het geheel. Ten slotte is het erg jammer dat een paar nummers wegfaden, in plaats van een krachtig slot meekrijgen. Daardoor gaat het album een beetje als een nachtkaars uit met Revelation. Op compositorisch gebied valt er dus nog wel wat te verbeteren, maar de progressie die het kwintet laat horen in vergelijking met eerder materiaal, is indrukwekkend.

Purgatory is een lekker in het gehoor liggend album. De energieke en krachtige powermetaltracks blijven dankzij de pakkende zanglijnen al na een paar luisterbeurten hangen. Muzikaal vallen vooral het krachtige drumwerk, de sterke riffs en de melodieuze gitaarpartijen in positieve zin op. Deze derde plaat is beslist de sterkste in de discografie van de Canadezen. Een verplichte aanschaf voor Borealis-fans en aanrader voor liefhebbers van Kamelot en Evergrey!

Tracklist:
1. Past The Veil
2. From The Ashes
3. The Chosen One
4. Destiny
5. Darkest Sin
6. My Peace
7. Place Of Darkness
8. Welcome To Eternity
9. Sacrifice
10. Rest My Child
11. Purgatory
12. Revelation