Batushka Epica & Amaranthe - The Arcade Dimensions Tour
Enquête

Wat is jouw favoriete rock- of metalsong uit het jaar 2016?

Alter Bridge - Show Me A Leader
Amon Amarth - Raise Your Horns
Avatar - The Eagle Has Landed
Avenged Sevenfold - The Stage
Brutus - All Along
Death Angel - The Moth
Epica - Beyond The Matrix
Fleddy Melculy - T-Shirt Van Metallica
Ghost - Square Hammer
Gojira - Stranded
Hatebreed - Looking Down The Barrel Of Today
Insomnium - Winter's Gate
Jinjer - Pisces
Kreator - Satan Is Real
Machine Head - Is There Anybody Out There?
Megadeth - Dystopia
Metallica - Spit Out The Bone
Oathbreaker - Second Son Of R.
Obituary - Ten Thousand Ways To Die
Opeth - Sorceress
Overkill - Mean, Green, Killing Machine
Sabaton - The Last Stand
Testament - Brotherhood Of The Snake
Volbeat - The Devil's Bleeding Crown
een andere kraker uit 2016

[ Uitslag | Enquêtes ]

    20 januari:
  • Lionheart en Madball
  • 22 januari:
  • The Answer Lies In The Black Void en Behind Closed Doors
  • 23 januari:
  • Dymytry Paradox
  • 24 januari:
  • Jinjer
  • 25 januari:
  • Cryptopsy, 200 Stab Wounds, Inferi en Corpse Pile
  • Malphas, Drôvich en Verwilderd
  • The Answer Lies In The Black Void, The Fifth Alliance en Ineptitude
    20 februari:
  • Avatar, Alien Weaponry en Witch Club Satan
  • Born From Pain, Lies! en Stalk
  • Hellevaerder, Asgrauw en Suttungr
  • Plan Nine
  • Sanguisugabogg, Fulci, Gates To Hell en Celestial Sanctuary
  • Urne
Kalender
Vandaag jarig:
  • Chris Herring (Power Of Omens) - 56
  • Derrick Green (Sepultura) - 55
  • Greg K. (The Offspring) - 61
  • Herman Frank (Accept) - 67
  • Ian Hill (Judas Priest) - 75
  • Jariot Lehtinen (Waltari) - 59
  • Jonas Mäki (Malpractice) - 51
  • Karl-Heinz "Carlos" Krug (Sunterra) - 51
  • Markus Mustonen (Kent) - 53
  • Martin "Marthus" Škaroupka (Cradle Of Filth) - 45
  • Matthew Tuck (Bullet For My Valentine) - 46
  • Max Naescher (Elis) - 44
  • Michael "Michelle Darkness" Huber (Elis) - 51
  • Oscar Dronjak (Hammerfall) - 54
  • Paul Masvidal (Cynic) - 55
  • Paul Stanley (Kiss) - 74
  • Rob Bourdon (Linkin Park) - 47
  • Sid Wilson (Slipknot) - 49
  • Tracii Guns (L.A. Guns) - 60
  • Walter van Cortenberg (Ancient Rites)† - 56

Vandaag overleden:
  • Dave "Lepard" Hellman (Crashdiet) - 2006
Review

Borealis - The Offering
Jaar van release: 2018
Label: AFM Records

Borealis - The Offering

De relatief jonge, Canadese band Borealis is uiterst productief sinds het debuut uit 2008. The Offering is de vierde langspeler van het vijftal, wanneer je de heropnames van het debuut en tweede album buiten beschouwing laat. De afgelopen jaren is de groep vaak het jongere broertje van Evergrey genoemd. Borealis is na het uitkomen van Purgatory (2015) zelfs op tour door Noord-Amerika geweest met deze Zweedse formatie.

De heren van Borealis doen weinig om van deze vergelijking af te komen en proberen met elke plaat de ingeslagen weg te verfijnen. Hier en daar zijn er progressieve en power metal-elementen te ontdekken in de muziek, maar het is vooral het moderne, melodische geluid dat de dienst uitmaakt. Naast Evergrey schieten dan ook namen als Pyramaze, Symphony X en Kamelot te binnen.

The Offering is een conceptplaat over een sekte. Het verhaal daarachter is ontsproten aan de fantasie van zanger en gitarist Matt Marinelli en zijn fascinatie voor horrorfilms. Het is een enigszins duister verhaal, maar qua muziek ligt deze plaat in grote lijnen in het verlengde van eerder werk en is er van het concept bar weinig te merken. Het helpt daarbij niet dat Marinelli's teksten regelmatig onverstaanbaar zijn.

Zingen doet hij vol overgave, maar meer diversiteit zou geen kwaad hebben gekund. De krachtige, ruige vocalen tijdens Sign Of No Return, dat meteen een van de hoogtepunten vormt, zijn bijzonder aangenaam en aansprekend, maar wanneer hij dat nummer na nummer vol blijft houden, bekruipt het gevoel van een muzikale eenheidsworst. Tijdens de openingstrack The Fire Between Us en de ballades The Devil’s Hand en Scarlet Angel blijkt Marinelli ook met rustigere en intiemere zang goed uit de voeten te kunnen.

Wat betreft instrumentatie is het grotendeels hetzelfde verhaal. Het musiceren is zeer kundig en het zijn met name de stevige drumpartijen die de show stelen. De gitaar- en toetspartijen zijn vooral sfeerbepalend en hebben vaker een ondersteunende rol in het geluid. Het draait bij Borealis om het totaalplaatje van de band, waarbij er minder nadruk is op soleren, maar de muzikanten samen een emotioneel beladen muur van geluid produceren. Dat lukt bijzonder goed tijdens Sign No Return, maar ook de afsluiter The Ghosts Of Innocence van bijna negen minuten is een mooi voorbeeld.

Het hoge niveau van spelen wordt de volledige plaat vastgehouden en hoewel er een aantal ballads en rustigere nummers op The Offering te vinden zijn, ligt constant het risico op inwisselbaarheid van nummers op de loer. Het is dezelfde val waar de groep op eerdere platen ook in is gelopen en waardoor de aandacht tijdens het luisteren naar deze plaat regelmatig verslapt. Daarnaast wordt er nog veelvuldig naar fade-outs gegrepen om een nummer af te sluiten. The Offering is een aangename plaat waar dus wel het een en ander op aan te merken blijft.

Tracklist:
1. The Fire Between Us
2. Sign Of No Return
3. The Offering
4. River
5. The Second Son
6. The Devil’s Hand
7. Into The Light
8. Scarlet Angel
9. The Awakening
10. The Path (Instrumental)
11. Forever Lost
12. The Ghosts Of Innocence

Score: 78 / 100

Reviewer: Walter
Toegevoegd: 2 april 2018

Bibelot, Dordrecht Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.