De eerste twee nummers zijn namelijk al ontdaan van alle blackmetalaspecten, terwijl die juist zo prominent op het vorige album vertegenwoordigd waren. Dornenreich begeeft zich met nummers als Im Ersten Aller Spiele en Von Kraft Und Wunsch Und Jungen Federn wederom op het terrein van de neofolk. Dat doet de band bovendien op een zeer overtuigende wijze: met akoestisch gitaarspel waar heel veel gevoel in ligt, diepzinnige, melancholische vioolpartijen en geheimzinnige fluisterzang die voor extra sfeer zorgt. Ondanks het uitgeklede karakter schuilt er heel veel dynamiek in deze nummers (iets dat vooral in het gitaarspel terug te horen is).
Pas bij Das Licht Vertraut der Nacht en Aus Mut Gewirkt komt Dornenreich wat steviger voor de dag en duiken ineens weer wat blackmetalinvloeden op. In tegenstelling tot op zijn voorganger, blijven die invloeden hier echter beperkt tot achtergronddetails. Het laatste deel van Freiheit doet weer een stuk dromeriger aan, met grote nadruk op akoestische sfeerpaletten. Freiheit biedt dus eigenlijk van alles wat. De titel is dan ook perfect gekozen, want als er één band is die muzikale vrijheid symboliseert, dan is het dit Dornenreich wel. Toch missen die laatste nummers de rijkdom die de eerste twee nummers op deze plaat wél kenmerken. Het album gaat dus een beetje als een nachtkaars uit – en dat is zonde.
Hoewel Freiheit een mooi ‘luisteralbum’ is geworden om op je gemak mee weg te mijmeren, is de plaat over de gehele linie niet zo sterk als het oudere werk (zoals het meest vergelijkbare album In Luft Geritzt). Liefhebbers van Flammentriebe dienen deze opvolger dan ook zeker niet blindelings aan te schaffen. Maar wie ervoor open staat, vindt nog zeker voldoende fraaie momenten. Het is in ieder geval geen eenheidsworst – en dat is ook wel eens zo fijn.
Tracklist:
1. Im Ersten Aller Spiele
2. Von Kraft Und Wunsch Und Jungen Federn
3. Des Meeres Atmen
4. Das Licht Vertraut Der Nacht
5. Aus Mut Gewirkt
6. Im Fluß Die Flammen
7. Traumestraum
8. Blume Der Stille
