Met het wederom poëtisch getitelde Try Not To Destroy Everying You Love is dit drietal alweer bij album nummer vier beland. An Autumn For Crippled Children lijkt daarbij een soortgelijke ontwikkeling als Alcest door te maken, zij het in mindere mate. Terwijl het debuutalbum nog behoorlijk wat pure blackmetalinvloeden had, is die invloed gaandeweg kleiner geworden en zijn het de zweverige, klamme keyboardklanken die hun plaats op de voorgrond opeisen. Try Not To Destroy Everything You Love klinkt daardoor nog een stuk dromeriger dan het oude werk van dit gezelschap, hoewel het typerende, in distortion gedrenkte gitaargeluid zich gelukkig niet helemaal gewonnen geeft (zoals bij de laatste Alcest helaas wel gebeurd is).
De dromerige sfeer past natuurlijk ook wel perfect bij deze muziek en de prominent aanwezige keyboards voegen wel degelijk iets toe aan uitstekende nummers als Autumn Again, These Woods Are On Fire en Closer (het hoogtepunt van het album). Het totaalplaatje is dan ook wederom zeer indrukwekkend, vooral wanneer de ijzige, onder de ruis bedolven screams op de achtergrond mooi contrasteren met de warme, wollige klanken op dit album. Het is bovendien knap hoe An Autumn For Crippled Children ieder album toch weer net een ander geluid laat horen terwijl de band wel direct herkenbaar blijft.
Wie de laatste plaat van Alcest te lichtvoetig vindt, haalt met An Autumn For Crippled Children dan ook een uitstekend alternatief in huis. Samen met Hypomanie absoluut een van de meest interessante bands die momenteel in Nederland rondlopen op dit terrein.
Tracklist:
1. Autumn Again
2. The Woods Are On Fire
3. Never Complete
4. Try Not To Destroy Everything You Love
5. Hearts Of Light
6. Sepia Mountains For Her Lament
7. Closer
8. Avoiding Winter
9. Starlit Spirits
