Sommige bandnamen springen direct in het oog. An Autumn For Crippled Children is een voorbeeld van zo’n bandnaam die je als luisteraar direct bijblijft en tot de verbeelding spreekt. Achter deze opmerkelijke bandnaam gaat een Fries drietal schuil, dat met het vorig jaar verschenen, fraai vormgegeven Lost zijn debuutalbum aflevert. Dat debuut verscheen via het Italiaanse Aeternitas Tenebrarum Music Foundation (ATMF), een label dat normaliter garant staat voor kwalitatief sterke tot zeer sterke black metal.

Al snel wordt duidelijk dat dit label (dat tevens onderdak biedt aan bands als Absentia Lunae, Svarti Loghin, Janvs en Locus Mortis) nog altijd een neusje heeft voor kwaliteit, want An Autumn For Crippled Children is een band die gehoord mag worden. Met Lost levert deze band namelijk een uitstekend debuutalbum af. Muzikaal gezien opereert An Autumn For Crippled Children in het straatje van bands als Wolves In The Throne Room, Lantlôs en Svarti Loghin. Dat wil zeggen: black metal met shoegaze-invloeden, die door het heerlijk gruizige gitaargeluid en de zalvende, langgerekte riffs een introvert en meditatieve sfeer weet op te roepen.

Hoewel de band qua zang wat meer richting traditionele ‘suicidal black metal’ neigt, valt er instrumentaal gezien veel en veel meer te beleven. De negen nummers op dit debuut zitten stuk voor stuk uitstekend in elkaar, maar enkele nummers springen boven de rest uit. Vooral Tragedy Bleeds All Over The Lost laat de kwaliteit van deze band horen door de mooie, subtiele gitaarsolo’s die onder het gruizige geluid verborgen liggen. Ook het gedreven klinkende Ghost Light is een prachtig nummer, waarin de band moeiteloos schakelt tussen slepende riffs, vlammend drumwerk en ijzige zang. Het hoogtepunt van het album is wat mij betreft echter het prachtige, instrumentale titelnummer, dat zich heerlijk voortsleept en zeer sfeervol (met fraaie, uitgesponnen passages) is opgebouwd.

Zoals gezegd is de kwaliteit van alle nummers echter uitstekend. Met Lost plaatst An Autumn For Crippled Children zich wat mij betreft dan ook in één ferme klap aan het front van de huidige golf aan shoegaze blackmetalbands. Het album klinkt ontzettend volwassen, sfeervol en de nummers ademen stuk voor stuk klasse uit. Liefhebbers van bovengenoemde bands kunnen hier dan ook simpelweg niet omheen.

Tracklist:
1. To Set Sails To The Ends Of The Earth
2. Tragedy Bleeds All Over The Lost
3. A Dire Faith
4. In Moonlight Blood Is Black
5. Ghost Light
6. An Autumn For Crippled Children
7. I Beg Thee Not To Spare Me
8. Gaping Void Of Silence
9. Never Shall Be Again