Rhapsody, Rhapsody Of Fire, Luca Turilli’s Rhapsody: het is makkelijk om de spot te drijven met de talloze naamsvarianten die deze Italiaanse powermetalformatie inmiddels heeft gekend. Deze nieuwste variant komt voort uit een ogenschijnlijk vriendelijke split tussen de twee oudgedienden Luca Turilli en Alex Staropoli, waarbij laatstgenoemde samen met originele zanger Fabio Lione verder gaat als Rhapsody Of Fire en Luca Turilli onder deze naam (en met een nieuwe zanger) doorgaat.

Turilli presenteert met Ascending To Infinity (wat dus in feite voor debuutalbum zou moeten doorgaan) als eerste zijn nieuwe materiaal. De eerste luisterbeurten laten mij echter vooral met vraagtekens achter, want als de splitsing is ingegeven door ‘creatieve meningsverschillen’, is mij volstrekt onduidelijk waar die meningsverschillen dan over zouden zijn gegaan. Ascending To Infinity ligt namelijk akelig dicht in het verlengde van zowel Turilli’s solowerk als zijn activiteiten met Rhapsody (Of Fire). Wellicht dat dit album bij vlagen iets diverser is door enkele exotische en zelfs futuristische tintjes, maar dat zijn echt minimale wijzigingen.

Het überbombastische intro Quantum X maakt al duidelijk dat de ingeslagen weg op Ascending To Infinity nauwelijks afwijkt van de voorgaande wegen (de mooie cover van Luna uitgezonderd). Gelukkig geldt dat dus ook voor de sterke punten van Turilli, die zoals altijd strooit met frivole riffs, zwaar aangezette keyboardpartijen, opzwepende refreintjes en een flinke dosis dramatiek. Het overtuigende titelnummer laat direct al deze elementen horen. En het mag gezegd worden: in de vorm van Alessandro Conti heeft Turilli een prima nieuwe zanger gevonden, die een enorm stembereik heeft en ook de hogere regionen moeiteloos haalt. Het Italiaanse accent is hem dan ook vergeven.

De teksten op Ascending To Infinity handelen over grootse, mythische en literaire thema’s (Excalibur, Dante’s Inferno). Het zijn heroïsche onderwerpen die natuurlijk voor de capabele handen van Turilli uitermate geschikt zijn om te vertalen naar bombastische, over the top cineastische symfonische metalnummers. Naast het eerder genoemde titelnummer behoren ook Dante’s Inferno (met een meeslepend refrein) en Tormento E Passione tot de hoogtepunten van het album.

Toch bekruipt mij het ongemakkelijke gevoel dat Turilli langzamerhand toch echt in herhaling begint te vallen. Zo klinkt de verplichte epische afsluiter Of Michael The Archangel And Lucifer’s Fall toch wel wat minder geïnspireerd als bijvoorbeeld meesterwerkjes als Sacred Power Of Raging Winds of Gargoyles, Angels Of Darkness. Ascending To Infinity geeft de fans precies wat ze willen. Nieuwe zieltjes zullen er dan ook niet meer gewonnen worden, en het materiaal is van een kwalitatief zeer degelijk niveau, maar de echte opwinding die eerdere albums wel veroorzaakten, blijft nu toch uit.

Tracklist:
1. Quantum X
2. Ascending To Infinity
3. Dante's Inferno
4. Excalibur
5. Tormento E Passione
6. Dark Fate Of Atlantis
7. Luna (Alessandro Safina Cover)
8. Clash Of The Titans
9. Of Michael The Archangel And Lucifer's Fall