Ik kan mij niet voorstellen dat veel mensen daar een probleem mee zullen hebben. Natuurlijk zijn ook Mond en met name Andacht twee blackmetalpareltjes die erin slagen om kil en doods te klinken, zonder daarbij de muzikale finesse en sterke melodielijnen uit het oog te verliezen. Maar het is wat mij betreft toch het uit 2004 stammende Zyklus dat in ieder geval vanuit muzikaal oogpunt het meest interessante album van Lunar Aurora is. Hoewel het idee van een conceptalbum waarin een tijdscyclus centraal staat (of dat nu een dagcyclus of een jaarcyclus is) natuurlijk niet bepaald vernieuwend is, komt Zyklus muzikaal gezien uitstekend uit de verf.
Der Morgen begint traag, met een fraaie, meeslepende riff, maar halverwege wordt het tempo flink opgevoerd. Hoewel de riffs op het eerste gehoor vrij eentonig zijn, gebeurt er onder de oppervlakte van alles. Het duurt echter even voordat de ietwat iele keyboards en kille effecten die voortdurend op de achtergrond aanwezig zijn ook daadwerkelijk opvallen. Der Tag is een stuk directer en agressiever, maar daarom niet minder intrigerend. Op Der Abend komt de ware kracht van Lunar Aurora echter pas volledig uit de verf. De band schakelt prachtig tussen meditatieve, zich heerlijk voortslepende trage stukken, epische, buitengewoon krachtig klinkende midtempostukken en razende, kolkende versnellingen. Ook op afsluiter Die Nacht speelt Lunar Aurora op fraaie wijze met tempowisselingen.
De productie van Zyklus lijkt in eerste instantie wellicht wat beklemmend, met iets te weinig ruimte voor details, maar ook hiervoor geldt dat de plaat wat tijd (en wellicht een goede hoofdtelefoon) vergt. Dit alles maakt Zyklus tot een redelijk unieke plaat in de discografie van Lunar Aurora, die vooral van de luisteraar vraagt dat hij de moeite neemt om zich volledig onder te dompelen in de klanken op dit album. Dan pas valt op hoeveel details er verscholen zitten onder de oppervlakte en hoe kunstig Zyklus in elkaar zit.
Tracklist:
1. Der Morgen
2. Der Tag
3. Der Abend
4. Die Nacht
