Donker, duister, zwartgallig en op gezette tijden onwaarschijnlijk mooi. Zo maar een willekeurige greep uit de woorden waarmee ik deze schijf kan omschrijven. De tweede plaat van dit Finse gezelschap doet wat met me. Isolation Songs is weer zo'n typische groeiplaat; genreoverschrijdend, progressief en complex. Geen eenvoudige kost dus en zeker een album waar je als luisteraar even goed voor moet gaan zitten.

Opener Suffocated maakt al duidelijk dat we hier niet met de zoveelste metalcoreband (of melodieuze death metal) te maken hebben. De band bedient zich dan wel van zowel ruige als heldere vocalen, maar de invulling van de nummers is zoveel progressiever. De heren spelen lustig met naargeestige tokkels, wazige sludgepassages en klassieke metalriffs, maar weten toch een zekere toegankelijkheid te behouden. Dat is knap en episch opgezette bakbeesten als Birth en afsluiter A Storm Inside ontwikkelen zich na meerdere draaibeurten dan ook tot regelrechte luisteravonturen. Stukken die je keer op keer opnieuw wilt horen om dat ene detail opnieuw te ontdekken.

Waar vergelijkbare zwaargewichten als Cult Of Luna en Alchemist af en toe nog wel eens willen vervallen in doelloos geneuzel, daar vergeet Ghost Brigade nooit de kracht van het liedje. Het doet me wel eens denken aan Textures, al zoeken deze Finnen toch vaker de rust op en gaat het tempo regelmatig omlaag om de luisteraar met haast geïmproviseerde doemtonen te overweldigen. Aan melodie ook geen gebrek overigens, want de plaat barst uit zijn voegen van de sterke melodieën en prima zanglijnen. Ik geef persoonlijk de voorkeur aan de heldere zang, maar de schreeuwzang weet af en toe net dat beetje extra agressie toe te voegen. De explosieve uitbarstingen worden ook nog eens retestrak uitgevoerd en dat heeft deze muziek ook nodig. Kil en prachtig uitgewerkt.

De fans die wat meer zoeken dan slechts melodieuze death metal kunnen uitstekend terecht bij Ghost Brigade. Gun het wat tijd en Isolation Songs ontpopt zich tot een waardige opvolger van het zeker niet misselijke debuut uit 2007. De productie is kraakhelder en de songs kakken vanwege de spaarzame en strategisch geplaatste pakkende momenten nergens in. Sterke plaat van dit vijftal en misschien wel één van de betere albums van dit jaar.

Tracklist:
1. Suffocated
2. My Heart Is A Tomb
3. Into The Black Light
4. Lost In A Loop
5. 22.22 Nihil
6. Architect Of New Beginnings
7. Birth
8. Concealed Revulsions
9. Secrets Of The Earth
10. A Storm Inside