De band komt misschien wel uit Zweden, maar de muziek klinkt honderd procent Amerikaans. De nerveuze, agressieve Death Metal
heeft dan ook zeker raakvlakken met bands als Disgorge en Deeds of Flesh, met z'n retesnelle wisselingen tussen blastpassages
en overige hakritmes, vluchtige gitaarsolo's en erg lage vocalen. Naast de gebruikelijke grunts duiken er ook af en toe van
die typische goregrind-achtige 'everzwijn met darmklachten' vocalen op, die de boel aan een nog extremer karakter helpen.
Technisch is deze band zeker; de muziek vervalt gelukkig nooit tot vormloos gehak en het is duidelijk dat over elke wending
in de muziek en elke riff ruim voldoende nagedacht is.
De productie is voldoende en zorgt voor een lekker helder geluid waarin alle details prima waarneembaar zijn, maar een
minpunt is dat de productie niet echt 'vet' is. Ik heb de cd op extreem volume gedraaid, wat natuurlijk ook de bedoeling is
bij platen van dit genre, maar het lukte hem niet om dat gevoel van "godvertyfus, wat een slachting!" bij me op te roepen,
wat de laatste van Immolation bijvoorbeeld wel voor elkaar kreeg. Jammer dus van het geluid, maar dit is natuurlijk slechts
een klein detail en de muziek staat immers als een huis.
"Remnants of Deprivation" is zeker geen revolutionaire cd en tijdens het luisteren van de plaat kreeg ik wel een beetje het idee dat ik dit allemaal al vele malen gehoord had, maar het Death Metal genre is en blijft natuurlijk vrij conservatief en als er één scene is die aan elkaar wordt gehouden door lui die hart hebben voor hun muziek, is dat wel de Death Metal scene. Ondanks de overload op de markt raad ik liefhebbers van extreme Death Metal raad aan om dit cdtje eens aan een luisterbeurt te onderwerpen.
Tracklist:
1. Spreader of Disease (Burn the Bitch)
2. Carved Down to the Bone
3. Gasping...
4. Remnants of Deprivation
5. State of Putrefaction
6. To Disgrace Condemned
7. Time to Retaliate
8. Butcher Knife Impalement
9. Exposive Surgery
