Eigenlijk is het een klein wonder dat My Shameful inmiddels al aan de vierde langspeler toe is. Als je op de muziek afgaat, zou je denken dat bandleider Sami Rautio de ene na de andere zelfmoordpoging onderneemt. De term 'funeral doom' is hier geheel op zijn plaats: Descend roept het gevoel op dat je op de begrafenis van je enige kind bent, nadat het slachtoffer is geworden van een auto-ongeluk dat je zelf hebt veroorzaakt.

Met eenvoudige middelen creёert My Shameful een beklemmende sfeer. Het meest opvallend zijn nog de afwisselende, dubbele vocalen. Een mooi voorbeeld hiervan vind je op Deity Of Retribution, waar een gelijktijdige lage en een wat hogere grunt de sterke zanglijnen extra kracht verlenen. Elders zorgt een gesproken fragment of het gebruik van zuivere vocalen voor de juiste toonzetting, waardoor het gezelschap weet te voorkomen dat de ongecompliceerde, sobere muziek uiteindelijk saai wordt.

Liefhebbers van funeral doom en oude death/doom-albums van bijvoorbeeld Paradise Lost zullen aan Descend veel plezier (of beter gezegd, treurnis) beleven. Naast het genoemde Deity Of Retribution steekt Of Haunting er in mijn ogen enigszins bovenuit, maar het compositorische niveau is heel constant en de zeven lange songs doen weinig voor elkaar onder. Ook het vierde album van My Shameful blijkt dus weer een aanwinst te zijn. Laten we daarom hopen dat Sami Rautio door blijft vechten met zijn demonen en nog vele zwaarmoedige treurliederen gaat opnemen.

Tracklist:
1. Allconsuming
2. Deity Of Retribution
3. This Hate
4. Of Haunting
5. Kill The Emptiness
6. Unrepentant
7. Self-Abuse