2006 was een mooi jaar voor doommetal. Uitstekende festivals en uitstekende releases plezierden menig doomhead. Het jaar werd mooi afgesloten door het nieuwe My Shameful album The Return To Nothing dat echter weinig publiciteit ontving. Dat is jammer omdat dit nieuwe album een dijk van een plaat is die ook nog eens door een ruimer publiek zal worden gesmaakt.

My Shameful laat wel funeral doom horen, maar is toch een stukje minder extreem als Tyranny, Torture Wheel en consorten. De sfeer is wel in grote mate verstikkend, maar laat ook veel ademruimtes en eindigt zelfs positief met lichtvoetig getokkel in Return. Dat maakt dat deze act (bestaande uit Finse, Amerikaanse en Duitse leden) ook mensen kan aantrekken die hun eerste passen in de extreme doomwereld zetten. Maar let wel op: het blijft op en top depressieve funeral doom waarbij de meest positieve zinregel seeing myself standing here, naked and broken again is. Zinnen die overigens onverstaanbaar worden uitgespuwd door een moegestreden Sami Rautio.

The Return To Nothing is een fraaie plaat waarop mooi afgelijnde songs staan in plaats van ziekelijke soundscapes. Songs die nog een tikkeltje beter zijn dan wat we op voorganger ...of Dust kregen voorgeschoteld. Een koopadvies is dus zeker op zijn plaats.

Tracklist:
1. This Same Grey Light
2. Days Grow Darker
3. No Dawn
4. The Return To Nothing
5. It Can't Get Worse
6. Silent
7. Just One
8. Return