Vuige, smerige, kille, ranzige, gure, snijdende black metal is het wat we hier op ons bordje krijgen. Uitgekleed en ontdaan van alle franje. Een snufje Immortal hier en een bloepje (oude) Emperor daar. Panchrysia verrast niet, maar weet wel de juiste snaar te raken.

In negen vieze composities maken deze Belgen ons duidelijk dat goede black metal echt niet alleen uit Noord-Europa komt. Hoewel men overduidelijk wel de nodige elementen heeft 'geleend' uit het hoge noorden, heeft de band het zwarte hart wel op de juiste plaats. De knarsende gitaarriffs en snelle drums blazen de trommelvliezen aan gort en de vocalen heten je alvast welkom voor een vurig verblijf in de hel. De zang doet trouwens wel erg denken aan Abbath van Immortal. Zanger Zahrim heeft eenzelfde krakende stem en ook hier staan de vocalen voorin de mix. Misschien wel een beetje teveel voorin, want de zang degradeert de muziek soms tot achtergrondgeluid. Anderzijds zorgt dit element wel voor een beklemmende sfeer.

Een guur album van deze Belgen. Geen moeilijk gedoe, of rare invloeden, maar gewoon lekkere black metal. De plaat stinkt met recht ongeveer drie kwartier in de wind. Liefhebbers van rauwe black metal hoeven dan ook de komende tijd niet verder te zoeken. Deathcult Salvation brengt de verlossing.

Tracklist
1. Stars Of Delight
2. Cult Driven
3. Chaos Injector
4. With Dragon Wings
5. Fogbound
6. Morituri Te Salutant
7. The Vile Ascendancy
8. Phantom Asylum
9. Bestial Sinful Dances