Stel je een combinatie voor van het betere werk van het oude Dark Tranquillity, het oude werk van Children Of Bodom (ten tijde van Hatebreeder) en In Flames ten tijde van Whoracle en je krijgt een aardig beeld van de muziek op Wintereich. Hoewel dat trucje natuurlijk al vaker is uitgehaald, komt Immortal Souls er wat mij betreft volledig mee weg, simpelweg omdat ieder nummer op dit album heerlijk klinkt. Met name de opener Nightfrost, Frozen Inside (met een heerlijk, pakkend refrein), het uit geweldig gitaarwerk bestaande Constant en het licht experimentele afsluitende titelnummer (met Soilwork-achtige cleane zang) klinken bijzonder goed, maar eigenlijk doen de andere nummers hier nauwelijks voor onder.
Het grootste compliment gaat naar de gitaristen. Met een speels gemak toveren zij de ene na de andere geweldige, catchy gitaarriff uit hun gitaren, waardoor dit album een waar smulfestijn is voor de liefhebbers van gitaargepingel. Tegelijkertijd verzandt het gitaarwerk nergens in overdreven pretenties. Voeg daar een heldere, krachtige productie en een schitterende hoes aan toe en het moge duidelijk zijn dat Wintereich gewoon op alle fronten een uitstekend album is geworden.
Tracklist:
1. Nightfrost
2. Feareaper
3. Frozen Inside
4. Icon Of Ice
5. Color Of My Sky
6. Constant
7. Idlestate
8. Heart Of Cold
9. Winter Of My Discontent
10. Black Water
11. Winterreich
