Het is geen groot geheim dat zanger/gitarist en bandleider Knjazz Varggoth een makkelijk beïnvloedbaar mannetje is. Zo liet hij zich meeslepen in de rechtse bewegingen en zo slopen er zowaar wel zeer extreme invloeden in de teksten van de band. Zijn activiteiten in vele rammelende nsbm bandjes en een niet nader te noemen afgrijselijk solo-project, hebben natuurlijk een flink gat geslagen in de populariteit van de band. Met een werkstuk als Goat Horns werd in het verleden immers een flinke bende liefhebbers op de been gebracht.

De andere bandleden doken de afgelopen jaren ook menigmaal op in allerlei vage clubjes en ik vraag me nog steeds af waarom. Is het om aandacht te trekken of wil men oprecht een kalend nazipubliek aanspreken? Persoonlijk kan ik de ommekeer van Nokturnal Mortum nog altijd moeilijk serieus nemen en vandaar ook dat deze cd ook gewoon word besproken. Muzikaal stond de band op de vorige albums als een huis en op enkele visuele details na, was er weinig te merken van het gedachtengoed dat opeens de dienst uitmaakte binnen de band. Deze review is dan ook puur gericht op de voortreffelijke muziek die de band wederom neerzet. Meer folk invloeden dan voorheen en ook is de hoeveelheid keyboards flink afgenomen. De band bedient zich nu nog meer van authentieke instrumenten.

De band borduurt voort op de muzikale thema's die werden aangesneden op het tussendoortje The Taste of Victory. Een aardig schijfje, waar het echter hier en daar aan wat kracht ontbrak. De kracht is nu wel helemaal terug. De gitaren klinken heerlijk rauw en de drums zijn een stuk primitiever geproduceerd. Qua zang is het een hele verbetering. De ingehouden en vooral geforceerde krijs is weer verdwenen en eindelijk is er weer hysterie te vinden, zoals dat ook op Ne-Christ het geval was.

De band wisselt stevige folky black metal nummers af met soms ietwat zenuwachtige folk intermezzo's. Misschien is het wat te overdadig, maar het sfeervolle element komt zo wel goed uit de verf. De cd duurt lang en eigenlijk gaan de metalnummers op geen enkel moment vervelen, iets dat hier en daar wel geldt voor de intro's en tussenstukjes, maar echt storend wordt dat nergens. Productioneel is het aardig gedaan, maar hier en daar had wel wat meer aandacht worden besteed aan de soms iets té zwabberende bass-drums.

Ondanks de politieke zweem waar de band waarschijnlijk nooit meer vanaf komt, is Weltanschauung een vermakelijk album. Hier en daar had men nog iets meer de puntjes op de i kunnen zetten, maar met de sfeer en songs zit het over het algemeen wel goed. Nu maar hopen dat ze op de volgende plaat die onzin helemaal overboord flikkeren.

Tracklist:
1. The Path Of Immortals
2. I Feel The Breath Of Ragnarok
3. Stardust
4. Weltanschauung
5. Sorrow Of Native Lands
6. Hailed Be The Heroes
7. The Dance Of Fire And Steel
8. The New Era Of Swords
9. Endless Vast Swamps
10. The Knots Upon The Thread Of Fate
11. Harvesting The Seeds Of Death
12. The Taste Of Victory
13. The Way Of Glory
14. Untitled Track