Into The Grave 2026
Enquête

Als je nu terugkijkt op de muziek van 2006, want vind jij dan het gaafste studio-album uit dat jaar?

Agalloch - Ashes Against The Grain
Amon Amarth - With Oden On Our Side
Celtic Frost - Monotheist
Delain - Lucidity
Dragonforce - Inhuman Rampage
Eluveitie - Spirit
Enslaved - Ruun
Hatebreed - Supremacy
In Flames - Come Clarity
Insomnium - Above The Weeping World
Iron Maiden - A Matter Of Life And Death
Killswitch Engage - As Daylight Dies
Lamb Of God - Sacrament
Legion Of The Damned - Malevolent Rapture
Mastodon - Blood Mountain
Motörhead - Kiss Of Death
My Dying Bride - A Line Of Deathless Kings
Sabaton - Attero Dominatus
Satyricon - Now, Diabolical
Slayer - Christ Illusion
Stone Sour - Come What(ever) May
Tool - 10,000 Days
Trivium - The Crusade
Wolfmother - Wolfmother
een andere studio-cd uit 2006, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    12 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey en Day Six
  • Into The Grave
  • Loyalty Ends Here, Salvage, Arteria en IIvory
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 13 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey
  • Hulder en Asgrauw
  • Into The Grave
  • Plaguefest 14
  • RVH Project
  • The Motherz
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 14 juni:
  • Agent Steel
  • Cro-Mags
  • Into The Grave
  • Sugar
  • 15 juni:
  • Possesssed en Sinsaenum
  • Sugar
  • 16 juni:
  • Knocked Loose en State Power
  • Possesssed en Sinsaenum
  • 17 juni:
  • Blood Incantation en Neptunian Maximalism
  • Cradle Of Filfth
  • Escuela Grind
  • Hulder
  • Snot, Doodseskader en 3 Eyed Kids
  • 18 juni:
  • Escuela Grind
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • Kylesa
  • Sólstafir, Oranssi Pazuzu en Hulder
  • The Heavy Eyes
  • Venom Inc. en Torture Squad
Kalender
Vandaag jarig:
  • Ade Jackson (My Dying Bride) - 56
  • Andreas Tyrone Svensson (Backyard Babies) - 53
  • Archie Bleyer (Cadence Records)† - 117
  • Atli Jarl Martin (Helshare) - 53
  • Brad Delp (Boston)† - 75
  • Carl Cadden-James (Shadow Gallery) - 63
  • David Sanchez (Havok) - 38
  • David Thoener (producent) - 72
  • John Wetton (Asia)† - 77
  • Kristian Larsen (Manticora) - 51
  • Michiel Eikenaar (Nihill)† - 50
  • Toni Paananen (Malpractice) - 52
Review

Evergrey - A Heartless Portrait: The Orphean Testament
Jaar van release: 2022
Label: Napalm Records

 -

Het is duidelijk dat de progressieve metalformatie Evergrey de laatste jaren, ondanks de duistere thematiek van de teksten en de melancholische inborst van de muziek, in muzikaal opzicht uitstekend in zijn vel zit. Eigenlijk lijkt de groep sinds de terugkeer van twee oudgedienden in 2014 (gitarist Henrik Danhage en drummer Jonas Ekdahl) in een lekkere flow te zitten. Met uitstekende, volwassen albums als The Atlantic (2019) en Escape Of The Phoenix (2021) laat de band rondom zanger Tom Englund hernieuwd elan horen, met een fraaie balans tussen techniek en toegankelijkheid. Het in 2016 verschenen The Storm Within is zelfs uitgegroeid tot een van mijn favoriete albums uit het toch al bijzonder indrukwekkende oeuvre van de Zweden.

Het is dan ook wellicht illustratief voor de creatieve fase waarin de band zich bevindt dat Evergrey slechts één jaar na het sterke Escape Of The Phoenix alweer met een nieuwe full-length op de proppen komt. A Heartless Portrait: The Orphean Testament is de nogal pompeuze naam die deze dertiende langspeler heeft meegekregen. Het is de eerste plaat die via het label Napalm Records verschijnt, nadat Evergrey jarenlang onderdak vond bij AFM Records. Verder is er op het eerste gehoor niet al te veel veranderd. Zowel de fraaie, donkere albumhoes als de stemmige composities klinken vertrouwd, niet in de minste plaats door het uit duizenden herkenbare stemgeluid van Englund.

Ook al verschijnt A Heartless Portrait: The Orphean Testament relatief kort na het vorige album, de eerste luisterbeurt maakt al direct duidelijk dat Evergrey zeker geen gebrek aan inspiratie heeft. Deze full-length klinkt spannend, energiek en over de gehele linie behoorlijk stevig. Daarmee doet het album qua algehele stijl nog het meest denken aan The Storm Within, vooral vanwege de gelaagde, vrij technische composities, die desondanks heel herkenbaar blijven. De uitstekende mastering van de ervaren Jacob Hansen zorgt ervoor dat het schijfje een kraakhelder, transparant en stevig geluid heeft meegekregen, zoals de beste man dat eigenlijk al sinds Hymns For The Broken (2014) doet.

Het album begint nog relatief stemmig met Save Us, dat wat plechtig begint, maar desondanks ook stevig uit de hoek komt met vurige riffs en vrij zwaar aangezet toetsenwerk. Een grappig detail is dat de ‘gang vocals’ in het refrein afkomstig zijn van honderden fans. Met het prachtige, melancholische Midwinter Calls bewijst Evergrey daarna weer eens hoe goed de band in staat is om sublieme, beklijvende composities neer te pennen. Krachtig en soepel, met veel ruimte voor techniek, spannende keyboardklanken en met vooral een zeer fraai, majestueus refrein is dit nummer alles dat de liefhebber van de band zich kan wensen.

Evergrey weet op dit album regelmatig een uitstekende balans te vinden tussen technisch vernuft en melodieuze verleiding. Neem bijvoorbeeld The Orphean Testament, een eveneens uitstekende track, waarin de band technisch gitaarwerk en prachtige melodieën op naadloze wijze versmelt in een spetterende compositie, die qua stijl teruggrijpt op Recreation Day (2003) en The Inner Circle (2004). In de spannende instrumentatie valt op dat toetsenist Rikard Zander een steeds breder palet aan klanken uit zijn keyboard weet te produceren. Eigenlijk is alleen het lange Ominous wat minder toegankelijk door zijn wat eigenzinnige refrein en door de manier waarop Englund experimenteert met zijn zanglijnen. Het is een nummer dat wat groeitijd nodig heeft.

Gelukkig is het album niet compleet zonder een ballad. Het afsluitende Wildfires zorgt weer voor kippenvel, zoals eigenlijk vrijwel alle akoestische nummers van de Zweden. Prachtig hoeveel gevoel Englund in het nummer weet te leggen. Zo bewijst Evergrey ook zonder alle technische opsmuk moeiteloos overeind te blijven. A Heartless Portrait: The Orphean Testament laat een band horen die onverminderd relevant blijft. Het album biedt een eersteklas melancholische fijnproeverij voor de liefhebbers van donkere, progressieve metal.

Tracklist:
1. Save Us
2. Midwinter Calls
3. Ominous
4. Call Out The Dark
5. The Orphean Testament
6. Reawakening
7. The Great Unwashed
8. Heartless
9. Blindfolded
10. Wildfires

Score: 84 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 27 juni 2022

Meer Evergrey:

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.