Into The Grave 2026
Enquête

Als je nu terugkijkt op de muziek van 2006, want vind jij dan het gaafste studio-album uit dat jaar?

Agalloch - Ashes Against The Grain
Amon Amarth - With Oden On Our Side
Celtic Frost - Monotheist
Delain - Lucidity
Dragonforce - Inhuman Rampage
Eluveitie - Spirit
Enslaved - Ruun
Hatebreed - Supremacy
In Flames - Come Clarity
Insomnium - Above The Weeping World
Iron Maiden - A Matter Of Life And Death
Killswitch Engage - As Daylight Dies
Lamb Of God - Sacrament
Legion Of The Damned - Malevolent Rapture
Mastodon - Blood Mountain
Motörhead - Kiss Of Death
My Dying Bride - A Line Of Deathless Kings
Sabaton - Attero Dominatus
Satyricon - Now, Diabolical
Slayer - Christ Illusion
Stone Sour - Come What(ever) May
Tool - 10,000 Days
Trivium - The Crusade
Wolfmother - Wolfmother
een andere studio-cd uit 2006, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    9 juni:
  • Alter Bridge
  • 10 juni:
  • Crypta
  • Iron Maiden en Evergrey
  • 11 juni:
  • I Killed The Prom Queen en Sugar Spine
  • 12 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey en Day Six
  • Into The Grave
  • Loyalty Ends Here, Salvage, Arteria en IIvory
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 13 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey
  • Hulder en Asgrauw
  • Into The Grave
  • Plaguefest 14
  • RVH Project
  • The Motherz
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 14 juni:
  • Agent Steel
  • Cro-Mags
  • Into The Grave
  • Sugar
  • 15 juni:
  • Possesssed en Sinsaenum
  • Sugar
Kalender
Vandaag jarig:
  • Andrew Howard (Twisted Method)† - 44
  • Gregg Bissonette (Lana Lane) - 67
  • Jon Lord (Deep Purple)† - 85
  • Lars F. Larsen (Manticora) - 53
  • Les Paul† - 111
  • Matt Bellamy (Muse) - 48
  • Mick Box (Uriah Heep) - 79
  • Mike Coolen (Within Temptation) - 51
  • Nicolas Dubois (Amartia) - 44
  • Paul Chapman (UFO) - 72
  • Pete Gill (Saxon) - 75
  • Pete Kaipanen (Skyward) - 47
  • Ramón Lage (Avalanch) - 53
  • Randy Burns (producent) - 72
  • Skip James† - 124
  • Tomas "Samoth" Haugen (Emperor) - 52
  • Trevor Bolder (Uriah Heep) - 76
  • Wes Scantlin (Puddle Of Mudd) - 54
Review

Chez Kane - Chez Kane
Jaar van release: 2021
Label: Frontiers Music Srl

Chez Kane - Chez Kane

Chez Kane kan haar geluk niet op de laatste tijd. De zangeres van Kane’d, waarin ook haar twee zussen zingen, heeft medio maart haar debuutalbum via Frontiers Music op de markt gebracht. Dat leverde heel veel positieve reacties en aandacht op. Hoewel veel aandacht terecht naar haar uitgaat, is het Danny Rexon, gitarist en zanger van de Zweedse band Crazy Lixx, die haar scoutte, de nummers schreef en het album produceerde.

Beide muzikanten zijn groot fan van de melodieuze rock en metal van de jaren tachtig. Kane, zelf een kind van de jaren negentig, heeft die liefde van haar vader, die haar een Def Leppard-album liet horen. Joe Elliott is mede daardoor een voorname inspiratiebron. Daarnaast hoor je invloeden van Pat Benatar, Janet Gardner, Sandi Saraya, Joan Jett en Bon Jovi terug in de catchy, melodieuze rocksongs.

Iets meer dan de helft van de nummers is veelal gebaseerd op gitaarwerk. In Better Than Love het kalmere Defender Of The Heart, het minder opvallende Die In The Name Of Love en afsluiter Dead End Street leiden de toetsenpartijen echter de dans. De ene keer doet de instrumentatie denken aan Def Leppard en I Want It All van Queen (All Of It), het volgende moment aan Everything About You van Ugly Kid Joe (Rocket On The Radio) of It’s My Life van Bon Jovi (Ball N' Chain). Andere namen die in gedachten opkomen, zijn Foreigner, Status Quo, Kiss, Eric Clapton, Mötley Crüe en Bonnie Tyler. Zo heeft iedere track een andere vibe. Samen vormen ze echter een prima vloeiend geheel.

Werkelijk alle tracks staan als een huis. De nummers zelf en de professionele uitvoering ervan hebben een energiek en opbeurend karakter. Het tempo ligt rond de middelste regionen. Het rockt, het swingt en luistert heerlijk weg. Veel verrassingen zijn er niet, al gaat saxofonist Jessie Molloy mee in de euforie met een solo in de overtuigende openingstrack. In Dead End Street komt het saxofoonspel weer even terug, maar daar had beslist meer mee gedaan mogen worden in die afsluitende track, die samen met Die In The Name Of Love wat gematigder is dan de rest.

De compacte composities staan uiteraard in dienst van de zang van de frontdame uit Wales. De compacte songs zijn haar op het lijf geschreven. Haar melodieuze zang ligt zeer prettig in het gehoor. Of het nu de bijna radiovriendelijke nummers zijn (zoals Die In The Name Of Love) of de snelle Kiss-achtige rocker Midnight Rendezvous, ze kwijt zich indrukwekkend van haar taak. Ook de achtergrondvocalen, die regelmatig een soultouch toevoegen, zijn uitstekend uitgewerkt.

Er is eigenlijk weinig negatiefs te melden over dit debuut, of je moet het gebrek aan originaliteit al aan willen voeren. Soms liggen de invloeden er wel dik bovenop. Een legitiem punt van kritiek derhalve, maar Rexon en Kane gaan niet voor de originaliteitsprijs. Ze willen de melodieuze rockwereld verrijken met fijn rockende nummers en dat is ze uitstekend gelukt. Een dikke pluim voor Rexon, Chez Kane en iedereen die betrokken is geweest bij de totstandkoming van dit album.

Tracklist:
1. Better Than Love
2. All Of It
3. Rocket On The Radio
4. Get It On
5. Too Late For Love
6. Defender Of The Heart
7. Ball N' Chain
8. Midnight Rendezvous
9. Die In The Name Of Love
10. Dead End Street

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 2 mei 2021

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.