Chez Kane pakt door. Na haar succesvolle debuutalbum van vorig jaar ligt de opvolger al in de winkels en is ze momenteel bezig met haar eerste headlinetour. De zangeres werkt op Powerzone wederom samen met producer Danny Rexon (Crazy Lixx), die net als vorige keer bijna alle instrumenten heeft ingespeeld.
Net als op het debuut brengen de songs op het tweede album je terug naar de jaren tachtig van Def Leppard, Pat Benatar, Vixen en soortgenoten. Verwacht geen hoge mate van originaliteit. I Just Want You lijkt wel wat op Listen To Your Heart van Roxette en (The Things We Do) When We’re Young In Love bevat de Summer Of 69-vibe van Bryan Adams. Children Of Tomorrow Gone doet denken aan Bruce Springsteen en Rock You Up is ongetwijfeld geïnspireerd door Def Leppard. Die laatste naam komt vaker in gedachten op bij het beluisteren van het songmateriaal. Waar het vorige album nog nummers bevat die de releases van Crazy Lixx niet haalden, is dat dit keer niet het geval, dus die naam komt minder vaak in gedachten op.
Hoewel van originaliteit weinig sprake is, luistert het gepolijste, mierzoete songmateriaal heerlijk weg. Als Children Of Tomorrow veertig jaar geleden geschreven zou zijn, was het een hit geweest. Het blijft niet bij dat ene nummer, maar Rexon laat meermaals horen dat hij weet hoe hij een lekker melodieus rocknummer moet schrijven, waarin het draait om energie en de kracht van herhaling.
Een deel van het succes van Chez Kane is uiteraard Chez Kane zelf. Hoewel ze in de jaren negentig is geboren, weet ze de jaren tachtig uitstekend te laten herleven. Of het nu rauw rockend is in het rock-‘n-rollende I’m Ready (For Your Love) of met heldere zang in (The Things We Do) When We’re Young In Love. Ze heeft een heel enthousiaste manier van zingen die voor een energieke beleving zorgt.
Ze kan evenwel niet voorkomen dat haar stem zich minder leent voor de semi-ballad Streets Of Gold en dat Nationwide en het snelle, stevige titelnummer minder opvallende tracks zijn. Ze missen iets bijzonders, iets wat Love Gone Wild (denk aan Femme Fatale) wel heeft in de vorm van saxofoonspel van Jesse Molloy. Het afsluitende Guilty Of Love is een wat langer nummer met veel meer ruimte voor instrumentale hoogstandjes, zoals meerdere gitaarsolo’s.
Deze opvolger haalt het helaas niet bij het debuut. Het verrassingseffect is natuurlijk ook weg. In tegenstelling tot de voorganger, die propvol met hits staat, bevat de nieuweling naast uitschieters toch wat minder memorabele songs. Ze luisteren nog altijd prettig weg en zijn dit keer voor de stem van de zangeres uit Wales geschreven. Het klopt dus allemaal, en toch blijven niet alle refreinen goed hangen. (The Things We Do) When We’re Young In Love, Love Gone Wild, Children Of Tomorrow Gone en Guilty Of Love zullen bij veel liefhebbers favoriet zijn.
Wil je de goede oude tijd van Pat Benatar, Bonnie Tyler, Bon Jovi en consorten weer laten herleven met een nieuwe release? Dan is Powerzone een aangename optie. Er is niets nieuws onder de zon, maar je krijgt goed uitgevoerde en fijne melodieuze rock met Def Leppard-achtige achtergrondzang en een enthousiaste zangeres, die hopelijk volgend jaar eens komt optreden in Nederland.
Tracklist:
1. I Just Want You
2. (The Things We Do) When We’re Young In Love
3. Rock You Up
4. Love Gone Wild
5. Children Of Tomorrow Gone
6. Powerzone
7. I’m Ready (For Your Love)
8. Nationwide
9. Streets Of Gold
10. Guilty Of Love
