Into The Grave 2026
Enquête

Welke formatie die daadwerkelijk bestaat of heeft bestaan, bezit de grappigste bandnaam?

Anal Vomit
Babymetal
Band Zonder Banaan
Bongzilla
Butthole Surfers
Cycle Sluts From Hell
Dead Kennedys
Eskimo Callboy
Gay For Johnny Depp
Gentle Art Of Cooking People
Haribo Macht Kinder Froh
Iwrestledabearonce
Kiss The Anus Of A Black Cat
Kutschurft
Pigeons Playing Ping Pong
Pistol Whippin' Party Penguins
Power To The Pipo
Rectal Smegma
Revolting Cocks
Schijten Met Een Stijve (S.M.E.S.)
Spock's Beard
Tony Danza Tapdance Extravaganza
Uncle Acid And The Deadbeats
We Butter The Bread With Butter
een andere grappige bandnaam, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    14 juni:
  • Agent Steel
  • Cro-Mags
  • Into The Grave
  • Sugar
  • 15 juni:
  • Possesssed en Sinsaenum
  • Sugar
  • 16 juni:
  • Knocked Loose en State Power
  • Possesssed en Sinsaenum
  • 17 juni:
  • Blood Incantation en Neptunian Maximalism
  • Cradle Of Filfth
  • Escuela Grind
  • Hulder
  • Snot, Doodseskader en 3 Eyed Kids
  • 18 juni:
  • Escuela Grind
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • Kylesa
  • Sólstafir, Oranssi Pazuzu en Hulder
  • The Heavy Eyes
  • Venom Inc. en Torture Squad
  • 19 juni:
  • Graspop Metal Meeting
  • Guitar Wolf en The Etters
  • Kylesa
  • Ok Goodnight, Benthos en Ursa
  • The Exploited
  • 20 juni:
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • The Exploited en Hard Shoulder
Geen concerten bekend voor 14-07-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Alan White (Yes)† - 77
  • Chris DeGarmo (Queensrÿche) - 63
  • Daniel Pouylau (Manigance) - 59
  • King Diamond (Mercyful Fate) - 70
  • Loïc Jenn (Karelia) - 46
  • Mike Scaccia (Ministry)† - 61
  • Mikko Lehto (October Falls) - 47
  • Steve Hunter (Alice Cooper) - 78

Vandaag overleden:
  • G.K. Chesterton (auteur) - 1936
Review

Whitechapel - The Valley
Jaar van release: 2019
Label: Metal Blade Records
Whitechapel - The Valley
Whitechapel is naast een district in Londen ook de naam van één van de smaakmakers in het deathcoregenre. The Valley slaat als titel van het zevende album op het district waar brulboei Phil Bozeman is opgegroeid. Het oog representeert zijn kijk op alle overwonnen emoties en gebeurtenissen uit de niet al te florissante jeugd van de zanger. Niet het meest fraaie plaatje, maar de achtergrondinformatie werkt in ieder geval verhelderend. 2019 betekent het tienjarige bestaan van de band en daar hoort uiteraard nieuw materiaal bij.

Ook nu horen we zoals we inmiddels gewend zijn van Whitechapel deathcore die op een andere wijze ingevuld is ten opzichte van veel concullega’s. Er is deze ronde meer dan voorheen aandacht voor een goede balans tussen enerzijds vlijmscherpe en brutale (death)metalcore, en anderzijds gebalanceerde progmetal-elementen. Dat is al duidelijk wanneer het dromerige intro van opener When A Demon Defiles A Witch plotseling omslaat richting het andere uiterste. De psychotische videoclip van deze single maakt duidelijk dat we niet zomaar gaan lachen om de boodschap van deze mannen. Opvolger Forgiveness Is Weakness is zowel muzikaal als tekstueel eveneens geen kattenpis. Meedogenloze breaks en kletterende drums zetten je vanouds aan tot moshen. Samen met het overweldigende Brimstone en Lovelace, is het old school deathcore-beukwerk dat vooral in de smaak zal vallen bij het hardcore-georiënteerde publiek. Drummer Navene Koperweis (Animals As Leaders) is voor het spectaculaire slagwerk speciaal ingevlogen. Er is immers nog steeds een vacature voor deze plek in de band.

Vervolgens horen we het andere, melodieuzere karakter van Whitechapel zijn opmars maken. History Creek trapt af met een fragiele en warme gitaarriedel, waarop langzaamaan is voortgeborduurd, maar nog nergens echt ontvlamt. De stem van Phil doet door het karakter van dit nummer zelfs denken aan Corey Taylor met Stone Sour. Als dit rustpunt voorbij is, start het hoogtepunt van dit album, namelijk Black Bear. Wat een knetterharde, hondsbrutale gitaarpartijen tovert het gitaartandem daar uit de hoge hoed zeg! De progressieve metal met een vette deathcoretwist zorgt ervoor dat de track regelmatig op repeat gaat. De melodische kant schemert ook bij de laatste nummers meer door, waarbij Third Depth in alle opzichten richting het eerder beschreven History Creek neigt. Ook afsluiter Doom Woods opent en eindigt met een trage, zware progmetalinsteek. Het deathcoregezelschap bewijst daarmee wederom dat het niet voor een gat te vangen is.

Uiteindelijk is The Valley om die redenen een prima prestatie en een mooie aanvulling op het oeuvre. De progressieve uitstapjes zijn inmiddels karakteristiek voor Whitechapel en ook op de uitvoering is weinig af te dingen. Echt grote verrassingen komen we, buiten oorwurm Black Bear, niet tegen. Fans van het hardere werk zullen beslist iets van hun gading vinden in het eerste gedeelte van het album, terwijl de meer open-minded luisteraar ook prima uit de voeten kan met het tweede gedeelte. Al met al interessant luistervoer voor een breed publiek.

Tracklist:
1. When A Demon Defiles A Witch
2. Forgiveness Is A Weakness
3. Brimstone
4. History Creek
5. Black Bear
6. We Are One
7. The Other Side
8. Third Depth
9. Lovelace
10. Doom Woods

Score: 80 / 100

Reviewer: Maarten
Toegevoegd: 30 maart 2019

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.