Whitechapel is naast een district in Londen ook de naam van één van de smaakmakers in het deathcoregenre. The Valley slaat als titel van het zevende album op het district waar brulboei Phil Bozeman is opgegroeid. Het oog representeert zijn kijk op alle overwonnen emoties en gebeurtenissen uit de niet al te florissante jeugd van de zanger. Niet het meest fraaie plaatje, maar de achtergrondinformatie werkt in ieder geval verhelderend. 2019 betekent het tienjarige bestaan van de band en daar hoort uiteraard nieuw materiaal bij.

Ook nu horen we zoals we inmiddels gewend zijn van Whitechapel deathcore die op een andere wijze ingevuld is ten opzichte van veel concullega’s. Er is deze ronde meer dan voorheen aandacht voor een goede balans tussen enerzijds vlijmscherpe en brutale (death)metalcore, en anderzijds gebalanceerde progmetal-elementen. Dat is al duidelijk wanneer het dromerige intro van opener When A Demon Defiles A Witch plotseling omslaat richting het andere uiterste. De psychotische videoclip van deze single maakt duidelijk dat we niet zomaar gaan lachen om de boodschap van deze mannen. Opvolger Forgiveness Is Weakness is zowel muzikaal als tekstueel eveneens geen kattenpis. Meedogenloze breaks en kletterende drums zetten je vanouds aan tot moshen. Samen met het overweldigende Brimstone en Lovelace, is het old school deathcore-beukwerk dat vooral in de smaak zal vallen bij het hardcore-georiënteerde publiek. Drummer Navene Koperweis (Animals As Leaders) is voor het spectaculaire slagwerk speciaal ingevlogen. Er is immers nog steeds een vacature voor deze plek in de band.

Vervolgens horen we het andere, melodieuzere karakter van Whitechapel zijn opmars maken. History Creek trapt af met een fragiele en warme gitaarriedel, waarop langzaamaan is voortgeborduurd, maar nog nergens echt ontvlamt. De stem van Phil doet door het karakter van dit nummer zelfs denken aan Corey Taylor met Stone Sour. Als dit rustpunt voorbij is, start het hoogtepunt van dit album, namelijk Black Bear. Wat een knetterharde, hondsbrutale gitaarpartijen tovert het gitaartandem daar uit de hoge hoed zeg! De progressieve metal met een vette deathcoretwist zorgt ervoor dat de track regelmatig op repeat gaat. De melodische kant schemert ook bij de laatste nummers meer door, waarbij Third Depth in alle opzichten richting het eerder beschreven History Creek neigt. Ook afsluiter Doom Woods opent en eindigt met een trage, zware progmetalinsteek. Het deathcoregezelschap bewijst daarmee wederom dat het niet voor een gat te vangen is.

Uiteindelijk is The Valley om die redenen een prima prestatie en een mooie aanvulling op het oeuvre. De progressieve uitstapjes zijn inmiddels karakteristiek voor Whitechapel en ook op de uitvoering is weinig af te dingen. Echt grote verrassingen komen we, buiten oorwurm Black Bear, niet tegen. Fans van het hardere werk zullen beslist iets van hun gading vinden in het eerste gedeelte van het album, terwijl de meer open-minded luisteraar ook prima uit de voeten kan met het tweede gedeelte. Al met al interessant luistervoer voor een breed publiek.

Tracklist:
1. When A Demon Defiles A Witch
2. Forgiveness Is A Weakness
3. Brimstone
4. History Creek
5. Black Bear
6. We Are One
7. The Other Side
8. Third Depth
9. Lovelace
10. Doom Woods