Mother Of Millions stond in maart in het voorprogramma van For All We Know in Apeldoorn, Tilburg en Zoetermeer. De Griekse formatie maakte destijds een zeer sterke indruk met nummers van het eind vorig jaar uitgebrachte Sigma. Het zorgde ervoor dat de Zuid-Europeanen niet alleen tijdens de shows op veel belangstelling kon rekenen, maar ook na afloop van de show. Zo vertrok ondergetekende met een t-shirt en deze tweede full-length en volgt hier een bespreking.

De band die vernoemd is naar de gelijknamige plant, bestaande uit zanger George Prokopiou (POEM), gitarist Kostas Konstantinidis, bassist Panos Priftis, toetsenist Makis Tsamkosoglou en drummer George Boukaouris, weet bijna drie kwartier lang de aandacht van de luisteraar vast te houden. Het kwintet doet dat met helder geproduceerde en sfeervolle proggy (post-)rock. Sólstafir, Anathema, Klone, Pain Of Salvation, Deftones, Tool, Saybia en The Mars Volta zijn bands die bij het beluisteren van het album, dat als een geheel aanvoelt, in gedachten opkomen. Het drumwerk is een van de attractiefste elementen, maar ook de andere muzikanten die elkaars partijen versterken, laten van zich horen.

Wat Mother Of Millions goed doet, is variëren binnen de zich mede dankzij de melancholische toetsenpartijen reeds snel ontwikkelende sfeer. Elk nummer komen de mannen met nieuwe ideeën. Meest in het oor springend is Their Passage, The Light. Daarin combineert men viool- en akoestische gitaarpartijen met interessante percussie. Ook eraan voorafgaand is er al veel gebeurd. Luister maar eens naar de interessante twists in het drumwerk tijdens het memorabele Rome of de fraaie leads in Silence, dat overigens een refrein bevat dat al snel blijft hangen. Dat doet Spiral ook met zijn afwisseling van passages met staccato riffs en ingetogen keyboardklanken en de climax met postrocktremololeads.

Sigma laveert tussen eb en vloed. Steeds weer gebeurt er iets wat de aandacht van de luisteraar vasthoudt, tot de laatste tonen van het reflectieve titelnummer. Ondanks de heldere productie is er voldoende ruimte voor emotie en dynamiek. Prokopiou brengt de vocalen net als bij POEM met bezieling en ook uit de prestaties van de andere bandleden kun je opmaken dat de nummers met hart en ziel zijn gecomponeerd. Mede daardoor is dit een release die van begin tot eind blijft boeien. Zeker de moeite waard om eens een paar luisterbeurten te gunnen.

Tracklist:
1. Emerge
2. Shine
3. Silence
4. Rome
5. Their Passage, The Light
6. Collision
7. The Rapture
8. Spiral
9. Sigma