35 Jaar FREIA Music in Helmond | Metalfan.nl Concertreview

Allereerst Semistereo, dat met Zabriskii recentelijk een nieuw album openbaarde. Over baren gesproken: gitarist Martijn Weyburg is er vandaag niet bij, want hij is in het ziekenhuis bij zijn vrouw, die de volgende ochtend zou bevallen van dochter Liv. Martijn is overigens digitaal wel aanwezig, want zijn partijen klinken duidelijk hoorbaar vanaf de backingtrack. Dat is prettig, want ze vormen een wezenlijk onderdeel van de sound van de eigenzinnige groep, die verschillende stijlen mixt, waaronder post-rock/metal en alternatieve (pop)rock. Het kwartet maakt het de luisteraar daarmee niet makkelijk.

Daar komt nog eens bij dat de scherpe zangstem van Paul Glandorf je moet liggen. De muur van geluid dreigt zijn zang soms te overstemmen. Live heeft de muziek evenwel meer impact dan op cd vanwege de power. Het goed opgebouwde Crooked Teeth Necklace, het breekbare South Of Sobriety Street en The Search zijn de hoogtepunten van de set. Terwijl de heren tussen de nummers door ontspannen zijn en grappen maken, staan ze zeker in de laatste twee tracks met veel beleving te spelen, hetgeen ze terecht op een waarderend applaus komt te staan.

Omdat The Aurora Project met een nieuw album bezig is, stond de groep dit jaar nog niet eerder op het podium. Voor het jubileum van FREIA Music maakt het kwintet graag een uitzondering. De line-up bestaat uit gitarist Remco van den Berg, toetsenist Mox ‘Marcel’ Guyt, vocalist Dennis Binnekade, drummer Joris Bol en bassist Rob Krijgsman. Het kwintet, dat vandaag het nieuwe live-album grey_world_live bij zich heeft, dat opgenomen is in Parkvilla Theatre in 2017, brengt symforock, blues en (doom) metal bijeen en begint vandaag met het prachtige Drone Wars, gevolgd door het eveneens sterke Circles In The Water, beide van World Of Grey (2016). Daarna volgt de oorlogstrilogie van Selling The Aggression (2013).

Het is jammer dat het gitaargeluid in de totaalsound overheerst, want dat drukt de toetsenpartijen weg. Toch grijpt de verhalende muziek van The Aurora Project je direct en weet deze je de hele set in zijn greep te houden. Hoewel het gitaargeluid te hard staat afgesteld en er niet altijd even strak gespeeld wordt, weet Remco met veel gevoel in zijn gitaarspel de aandacht in positieve zin op te eisen. Elk nummer heeft bovendien wel iets memorabels. Met name de songs van World Of Grey behoren tot de hoogtepunten, waaronder zeker het titelnummer met zijn prachtige gitaarlead. Maar bovenal is het de sfeer die je meesleept, zoals in het afsluitende Newtopia.

Er zijn vanavond zo'n vijftig bezoekers. Met het wegvallen van met name Autumn werd gevreesd voor een lagere opkomst, maar hoewel het niet druk is, is de sfeer prima. In de zaal staan statafels en is er voldoende ruimte om je van a naar b te bewegen.

Vorig jaar stond Mother Of Millions in het voorprogramma van For All We Know, onder andere in Gigant te Apeldoorn. De Griekse formatie zorgde daar met zijn emotioneel beladen en gepassioneerde performance dat velen die avond vertrokken met een cd of een t-shirt van de progressieve post-rockband. De headlinerplek vandaag in Helmond is dan ook geheel terecht. In de tussentijd is er ook nog eens een sterk album uitgekomen: Artifacts. Daarop combineren de Zuid-Europeanen verschillende invloeden, waaronder Sólstafir, Anathema, Leprous, Katatonia, Alice In Chains, Muse, The Mars Volta, Sigur Rós, Katatonia, Tool en Saybia. Het toetsenwerk verraadt de voorliefde voor Anathema, het drumwerk dat van Leprous.

Vorig jaar maakte de groep al een zeer positieve indruk. Kan deze dat dit jaar weer? Jazeker! En hoe? Van begin tot eind imponeert het kwintet met melancholische, memorabele melodieën, krachtig drumwerk en een bevlogen frontman, die zo nu en dan op de rand van het podium komt staan of op zijn knieën gaat zitten om de teksten te accentueren.

Het enige nadeel is dat je de bandleden nauwelijks ziet. Het podium is zeer donker en er is geen frontlight. Alleen George Boukaouris, die intens zit te drummen, kun je redelijk goed zien. Verder zie je dus vooral silhouetten, iets dat bij de sfeer van de muziek past. De songs zijn als een stille schreeuw van wanhoop. Prachtig laverend tussen een berustend eb en woeste vloedgolven. Wat Mother Of Millions uitstekend doet, is de composities laten ademen zodat de emotionele impact groter is. Bovendien blijven veel nummers goed hangen. Neem nu het zeer overtuigende aanvangsduo Amber (prachtig acapella-thema) en Rite (mooi refrein). Dan hebben we het nog niet eens gehad over Soma, dat op het album al een hoogtepunt is, maar live nog krachtiger doorkomt.

Juist dat element (kracht) zorgt er vandaag voor dat eigenlijk alle nummers met grote overtuigingskracht doorkomen. Of het nu de nieuwe composities betreft of oudere tracks als het gave Collision en Silence maakt eigenlijk niet uit. Door het uitstekend afgestelde geluid komt alles prima tot zijn recht. De toon van het optreden is serieus, maar gelukkig is er ook nog tijd voor humor: "Do you know our album Sigma? Als drie mensen hun hand opsteken, pareert George Prokopiou: "We're rock stars now." Als slotstuk klinkt het atmosferische Artefact, dat met een Anathema-achtige pianopartij wordt opgebouwd en pas na zes minuten ontlaadt. Kippenvel gegarandeerd. Na afloop is er dan ook een luid applaus en gejuich... en vrij direct erna de roep om meer. De bandleden kijken elkaar en ja, er is ruimte voor meer. Het zeer fraaie Rome sluit een uitzonderlijk goed optreden af. Het is te hopen dat Mother Of Millions de komende tijd vaker en voor grotere aantallen mensen mag optreden. Het zij de Grieken gegund en ze verdienen die positieve aandacht, zeker op basis van vanavond.

Setlist Mother Of Millions:
1. Amber
2. Rite
3. Soma
4. Spiral
5. Collision
6. Anchor
7. Silence
8. Artefact
9. Rome

Setlist The Aurora Project:
1. Dronewars
2. Circles In The Water
3. Turning The Tides
4. Selling The Agression
5. Oil Supremacy
6. World Of Grey
7. Newtopia