Een nieuw gezicht en een nieuwe stem bij Enslaved; Håkon Vinje. De toetsenist (Seven Impale, sessietoetsenist bij Skuggsjá) die tevens verantwoordelijk is voor de cleane zang, volgt de vertrokken Herbrand Larsen op, die vorig jaar na bijna dertien jaar op eigen verzoek de band verliet omdat hij merkte dat hij zich niet meer 100% kon geven. Een nieuw geluid dus, een jongeman die een jaar jonger is dan de band zelf. Hoe pakt dat uit op de veertiende full-length E, dat refereert aan de rune Ehwaz en aan dualiteit, tussen het bewustzijn en het onderbewustzijn, slapen en wakker zijn etcetera?

Prima. Hoewel Vinje een ander stemgeluid heeft dan Larsen en iedere fan zo zijn eigen voorkeur heeft, laat hij een positieve indruk achter, in bijvoorbeeld Feathers Of Eolh en al eerder in de pakkende opener Storm Son. De track waarin Isa- en Ruun-vibes naar voren komen, staat al een tijdje online. De zang van Håkon is wat ingetogener en donkerder dan die van Herbrand en doet af en toe aan Brann Dailor van Mastodon denken. Ook in het recentelijk vrijgegeven The River’s Mouth zorgt hij met een beklijvend refrein voor een aangename luisterervaring.

E is enerzijds een logisch vervolg op In Times, maar bevat tegelijkertijd wat hints naar Ruun en wat nieuwere platen. De nieuweling is wel gepolijster dan die plaat uit 2006 en bevat veel psychedelische en atmosferische elementen. Elk nummer heeft zijn eigen identiteit. Storm Son is uiterst catchy, The River’s Mouth rockt als Building With Fire (de plaat heeft een soortgelijke opbouw als voorganger In Times) en Sacred Horse is een stevige track.

Behalve het stemgeluid laat Vinje ook met zijn toetsenspel van zich horen, zoals met een orgelsolo in Sacred Horse. Op andere momenten draagt hij bij aan de sfeer met filmische orkestraties (Storm Son). Naarmate de speeltijd vordert, gaan de Noren experimenteren. De orgelsolo is al genoemd, Axis Of The Worlds begint met rock ’n roll en Feathers Of Eolh met een vijfkwartsmaat.

Naast het experimentele aspect is er ook het ritualistische, psychedelische gevoel dat steeds meer de overhand krijgt. Dat begint al met hypnotiserende zang in Axis Of The Worlds, maar openbaart zich nadrukkelijker in het prachtige Feathers Of Eolh, mede dankzij de bijdrage van Einar Kvitrafn Selvik (Skuggsjá, Wardruna), fluitist Daniel Mage en jazz-saxofonist Kjetil Møster. Laatstgenoemde voegt met zijn partijen in het afsluitende Hiindsiight een nieuwe dimensie aan de sound toe. De release eindigt zeer sterk met twee uitstekende tracks.

E zet de traditie van goede Enslaved-platen voort. De veertiende full-length is wellicht niet zo vernieuwend als sommige fans wensen, maar zal fans van het werk in de laatste twaalf jaar beslist niet teleurstellen. Ondanks dat de nieuwe aanwinst Håkon Vinje live op het Alcatraz-festival geen beste indruk achterliet, doet hij dat net als de anderen op E juist wel. De collectie songs is sfeervol, memorabel en goed geproduceerd. Beslist rijp voor een positief aankoopadvies.

Tracklist:
1. Storm Son
2. The River’s Mouth
3. Sacred Horse
4. Axis Of The Worlds
5. Feathers Of Eolh
6. Hiindsiight