Ik denk dat men heel enthousiast zal zijn. Mensen die het album gehoord hebben vinden dat er veel goede songs op No Sacrifice, No Victory staan en niet slechts een paar goede nummers en een hoop opvullers. Het nieuwe album heeft denk ik voor ieder wat wils.

Hoe vaak hebben jullie heroverwogen om een nummer Hallowed Be My Name te noemen?

Onze versie is een knipoog naar Iron Maiden. Misschien denken mensen nu dat we dat nummer gecoverd hebben, omdat we regelmatig covers op onze albums zetten. Toch is het echt een nummer dat we zelf hebben geschreven. Het gaat over iemand die verbannen wordt maar vasthoudt aan waar hij in gelooft. Het laatste nummer op het album is wel een cover, namelijk My Sharona van The Knack. Onze Finse geluidstechnicus vond het altijd leuk om dat nummer te spelen en andere mensen er mee te pesten. Tijdens het opnemen van No Sacrifice, No Victory dachten we even dat we niet genoeg nummers zouden hebben en daarom hebben we My Sharona aan de tracklist toegevoegd. Uiteindelijk hadden we wel genoeg nummers, maar hebben we de cover toch behouden omdat we hem gewoon erg leuk vonden.

Mijn favoriet op dit album is echter Punish And Enslave.

Dat is ook mijn favoriet. Het is een echte metalsong in de stijl van Accept en Judas Priest.

Een ander nummer is getiteld Something For The Ages. Het is een vijf minuten durende instrumental. In het verleden hebben jullie al meerdere instrumentale nummers geschreven, hoe is dit nummer op het album terecht gekomen?

Met Something For The Ages introduceert onze nieuwe gitarist Pontus Norgren zichzelf. Hij speelde eerst bij The Poodles en is vorig jaar toegetreden tot Hammerfall. Something For The Ages is geheel van zijn hand. Ik denk dat Hammerfall dankzij Pontus’ inbreng met dit album een stuk avontuurlijker voor de dag komt. Overigens is de keyboardsolo afkomstig van mijn broer Jens, die keyboard speelt in Stratovarius.

Doet je broer nog mee op andere nummers?

Het orgel-stuk dat je hoort aan het begin van Between Two Worlds is ook door Jens ingespeeld. Hij heeft dat opgenomen in de keuken van Stratovarius-zanger Timo Kotipelto.

Bijna iedere Hammerfall-plaat wordt in een andere studio opgenomen. Zo werd Legacy Of Kings bijvoorbeeld opgenomen in Studio Fredman in Zweden, Renegade in Nashville en No Sacrifice, No Victory in twee verschillende Zweedse studio’s. Hoe bepalen jullie waar je het nieuwe album op wilt gaan nemen?

Dat regelt onze zanger Joacim. Voor mij maakt het echt niks uit. Ik ben meestal binnen drie dagen klaar en voor mij is een studio een studio. Vroeger zaten de jongens wat langer in de studio en keken ze of er restaurants en zo in de buurt waren. Die keer dat we in Nashville in de studio zaten was een hoop gedoe. Je bent een eind van huis en je moet al je apparatuur bij je hebben. Wat dat betreft was Studio Fredman een stuk makkelijker. Als we iets nodig hadden wisten we precies in welke winkel we het konden krijgen.

In het boek Metal, The Definitive Guide worden jullie ‘the most unexpected success story of recent times’ genoemd. Wat vind je van deze omschrijving?

Dat klopt helemaal. Toen de band begon had je zoveel stijlen, het was moeilijk om nog origineel te zijn. Oscar (Dronjak, gitarist en oprichter, red.) wilde koste wat kost iets nieuws proberen. Men lachte hem uit. “Waar begin je aan”, vroegen ze zich af. “Je moet geen heavy metal spelen, maar thrash of hardcore”. Hij trok zich daar niks van aan en heeft toch doorgezet. Hij is vaak uitgelachen vanwege de kleding die hij draagt op het podium, maar dat deert hem niet. Hij is altijd overtuigd geweest van wat hij voor ogen had en de kritiek heeft hem alleen maar extra gemotiveerd.

Waarin schuilt het succes van Hammerfall?

Er was een leegte die gevuld moest worden. Natuurlijk waren er al wel veel heavy metal en power metal bands destijds, maar niet zoals Hammerfall die maakte. Ik denk dat het ook komt omdat onze nummers niet te ingewikkeld zijn en makkelijk mee te zingen zijn.

Je drumt al heel lang. Eerst met Silver Mountain, toen met Yngwie Malmsteen en nu met Hammerfall. Welke uitdaging biedt Hammerfall jou als drummer?

Ik ben niet alleen geïnteresseerd in metal, maar ook in andere stijlen zoals fusion. In Hammerfall probeer ik vooral een echte metalsound te produceren. Het is makkelijk om nieuwe invloeden te integreren in mijn drumwerk, maar ik wil trouw blijven aan ‘true metal’ en dat is niet altijd even makkelijk. Ik wil voorkomen dat het te progressief wordt.

In de jaren tachtig en negentig maakte je deel uit van de band van Yngwie Malmsteen. Kun je eens een impressie geven hoe dat was?

Ik was nog jong toen ik in 1984 of ’85 in de band kwam. Het was een droom die uitkwam. We toerden veel, soms het hele jaar door, maar dat vond ik helemaal niet erg. Yngwie zelf was helemaal niet zo’n moeilijk persoon als vaak beweerd wordt. Hij had zijn problemen, maar wij konden altijd door één deur. Ik volg nog wel een beetje wat hij doet. Vorig jaar was hij in Zweden en toen heb ik hem opgezocht. Vroeger dronk hij veel, nu is hij daar mee gestopt.

Wat vind je ervan dat Tim Owens zijn nieuwe zanger is?

Ik vind Owens een hele goede zanger. Wat hij bij Judas Priest en Iced Earth gepresteerd heeft doen niet veel zangers hem na. Bij Yngwie vind ik hem ook goed, maar ik denk dat Yngwie hem te veel vertelt hoe hij moet zingen. Van mij mag hij meer zijn eigen stijl aanhouden, al blijft het een goede zanger.

Is het technisch gezien een groot verschil of je drumt in Hammerfall of met Yngwie Malmsteen?

Bij Yngwie deed ik een hoop op gevoel. We jamden veel en ik had veel vrijheid. We improviseerden ook veel. Hammerfall is minder ingewikkeld, het is een stuk meer rechttoe rechtaan.

Wie was jouw voorbeeld toen je net begon met drummen?

Toen ik net begon was Ian Paice van Deep Purple mijn grote held. Later kwamen daar jazz- en fusiondrummers bij, maar Ian Paice heeft er voor gezorgd dat ik geïnteresseerd raakte in hardrock en heavy metal. Zijn stijl is ongeëvenaard. Momenteel vind ik Deen Castronovo één van de betere drummers. Hij zit nu in Journey maar heeft ook met Ozzy Osbourne en Steve Vai gespeeld. Hij kan ook heel progressief spelen en daar houd ik wel van. Bobby Jarzombek (Rob Halford, Iced Earth, Sebastian Bach, red.) vind ik ook een hele goede drummer.

Heb je momenteel nog andere projecten lopen naast Hammerfall?

Niet echt. Ik doe vaak sessiewerk met allerlei muzikanten. Op Wikipedia heeft iemand een hele lijst samengesteld van mijn projecten en dat zijn inmiddels behoorlijk wat. Momenteel probeer ik andere projecten echter tot een minimum te beperken omdat er met Hammerfall een drukke periode aanbreekt.