We hadden altijd dezelfde producer, maar we wilden nu inderdaad eens wat anders. Verandering van spijs doet eten. Jason is te gek, maar om het voor onszelf ook uitdagender te maken hebben we voor Nick gekozen voor dit album. Hij heeft heel veel meer ervaring, en weet hoe je iets op een bepaalde manier moet laten klinken. Zijn manier van werken is ook anders dan die van Jason. Ik denk dat we Nick nodig hadden om voor onszelf het volgende niveau te halen.

Het album heet Shogun, en het opent met een nummer getiteld Kirisute Gomen. Zijn jullie ineens helemaal in de Japanse dingen gedoken?

Nee, dat komt van Matt. Hij is in Japan geboren, dus voor hem is het redelijk logisch dat hij met dit soort ideeën komt aanzetten. Maar het is slechts dat ene nummer wat je noemt, en de titel van het album. De rest heeft niks met Japan te maken. Kirisute Gomen is gewoon een gave zin, van de samurai. Ik weet het precieze verhaal niet meer, maar het was geloof ik dat als iemand je bedriegt, dan mag je hun kop er afhakken. Erg bruut, maar toch wel cool hahaha. Dat klinkt gewoon erg metal.

Dat lijkt vaak jullie doel: het erg metal laten klinken.

Nou, als je het hoort heb je wel wel iets van "dat is gaaf" en dan weet je dat je op de goeie weg zit. Ik vond het wel een gaaf idee. Van ons zul je vaker zoiets horen dan een een zoetsappig liefdesliedje.

Zoetsappige liefdesliedjes zijn ook niet veel op de vorige albums te vinden.

Nee, bij ons heeft het altijd wel wat meer pit.

Schrijft Matt nog altijd alle teksten, of heb jij er ook wat aan bijgedragen deze keer?

Ik heb wel wat bijgedragen, aan Insurrection. We hadden heel veel nummers geschreven om demo's van te maken, maar we hadden niet overal teksten bij. Toen had ik een gaaf idee voor een nummer, en heb ik ook eens wat teksten geschreven. Die heb ik aan Matt gegeven, en hij heeft er nog wat aan toegevoegd en verbeterd, zodat het voor hem beter te zingen is. Dat was voor mij de eerste keer dat ik dus op deze manier heb bijgedragen. Er is nog een ander nummer waar ik teksten voor geschreven heb, maar dat is een b-kant.

Ik las al dat jullie nog wat meer hadden opgenomen.

Ja, twee eigen nummers en een cover.

Iron Maiden?

Ja, die cover. Die staat ook op een tribute-cd, maar komt ook als bonustrack op het album.

Die tribute-cd komt van het blad Kerrang. Was het hun idee om jullie te vragen voor die cover, of hadden jullie die toevallig zelf net opgenomen?

Zij vroegen het ons al heel lang terug, maar we waren toen zo druk bezig met het schrijven en oefenen van het album, dat we in eerste instantie voor de eer bedankten. We hadden gewoon geen tijd. Maar toen we het album opnamen wilde het label dat we nog wat meer nummers zouden opnemen. Wij wilden eigenlijk alleen die elf nummers die op het album staan opnemen. Goed, er moesten er dus meer komen. We hadden nog wat nummers liggen die we eigenlijk niet gingen opnemen, maar dat hebben we dus wel gedaan. En omdat ze meer nummers wilden kregen we dus ook wat meer tijd in de studio, dus konden we ook die cover nog wel opnemen. En dat was dan nog op tijd voor die tribute-cd.

En jullie hebben de tekst maar niet veranderd naar "Trivium's gonna get you, no matter how far."

Nee nee, liever niet hahaha. We hebben wel wat kenmerkende Trivium-elementen toegevoegd aan de muziek, maar we zijn toch erg trouw gebleven aan de originele versie. Onze heeft wel wat meer pit, want we gebruiken een dubbele bass enzo. En er zitten wat screams in. Ik vind 'm heel cool. We hebben voor dit nummer gekozen omdat het een gaaf nummer is, maar ook omdat het op het album niet al te goed klinkt. Daarvan vonden we dus dat we het wel beter konden. Als je de nummers met Bruce Dickinson luistert, dan kan het op cd al bijna niet beter, dus dan heeft het voor ons ook geen zin om te proberen het beter te doen. Maar bij Iron Maiden kon dat wel.

Maar dan heb je niet echt de typische Maiden riffs kunnen spelen, want zo heel veel zitten die er niet in.

Dat vond ik ook wel jammer. Maar we hadden niet veel tijd om een nummer te leren, en deze is dan vrij makkelijk. We kennen 'm toch al door en door, en konden 'm snel genoeg zo goed leren dat we 'm konden opnemen.

Had je hem al eens gespeeld?

Nee. Ik moest hier en daar toch nog wel een paar keer goed luisteren hoe ze het nou spelen op het album. Ik had het album al zo lang niet geluisterd dat ik het soms ook niet meer wist. Ik ken voornamelijk hoe ze 'm live spelen.

Jullie gaan met Slayer op tour. In het Verenigd Koninkrijk is het een co-headline tour, maar in Nederland zijn jullie "special guest." Waarom dit verschil?

In het VK verkopen we meer platen, en zijn we net zo groot als Slayer. Daarom zijn we co-headliners, en spelen we net zo lang als Slayer. In de rest van Europa trekken zij toch meer mensen. Wij spelen daarom elke avond vlak voor Slayer, en iets korter. Zij zijn dus de headliners. Ach, mij maakt het niet zo uit, want wij spelen toch nog vrij lang. We zullen denk ik een paar iets oudere nummers weglaten.

Wordt het een setlist die bestaat uit enkele nieuwe nummers, aangevuld met de verplichte, bekendste oudere nummers?

Nee. Natuurlijk spelen we een stuk of vier nieuwe nummers, en een paar nummers die we altijd wel spelen. Maar ook gaan we proberen er wat van het eerste album in te steken, en wat nummers die we al een tijd niet gespeeld hebben. Nu we weer een nieuw album hebben wordt het steeds moeilijker om een setlist samen te stellen die zoveel mogelijk mensen tevreden stelt. We gaan dus een hele zooi nummers oefenen, zodat we ruime keus hebben, en dan zien we wel wat we gaan spelen.