Nee, er zijn maar weinig plaatsen waar we kunnen spelen. Meestal spelen we voor dezelfde groep mensen, die bestaat uit ongeveer 100 personen (wat niet verkeerd is als je de IJslandse populatie in ogenschouw neemt).
Er zijn een paar goede bands hier op het moment, zoals de dark metallers Potentiam (die 2 albums uit hebben gebracht op het assfucker Avantgarde Music label).Verder heb je de technische deathmetalband Momentum , de grindcore veteranen van Forgarður Helvítis, de deathmetalband Múspell , de opnieuw opgerichte deathmetallers Changer , de pot smoking stoner rockers Brain Police, de bekendste en populairste IJslandse hardcoreband I Adapt en nog wat veelbelovende jonge bands zoals de neo-thrashers Denver . Naast eerdergenoemde bands zijn er nog enkele bands die misschien wat leuke dingen in de toekomst kunnen laten zien..of niet.

Kan je ons wat meer vertellen over de historie van Sólstafir, en wat betekent de naam eigenlijk?

Sólstafir In het Engels is ‘Crepuscular’, en het staat voor het moment dat de zonnestralen door de dikke wolken heen breken, een beetje zoals het is afgebeeld op de Skydancer hoes van Dark Tranquillity. We zijn begonnen als een blackmetalband in januari 1995 en we hebben diverse albums en ep’s uitgebracht sindsdien. Je kunt dit alles lezen op http://www.solstafir.com

Hoe is het opnameproces voor Masterpiece of Bitterness verlopen, zijn er genoeg en goede opnamefaciliteiten op IJsland, of moet je daarvoor toch naar het buitenland reizen?

Er zijn wel een paar zeer professionele studio’s in IJsland, maar daar op nemen kost je een arm, een been en twee nieren! Aangezien we nog ongetekend waren ten tijde van het opnemen hebben we besloten om het album zelf op te nemen met hulp van onze vriend/engineer/co-producer Sigurgrímur Ullarpeysa Jónsson in de Helvíti studio, waar hij en zijn bands Forgarður Helvítis en Múspell eigenaar van zijn.
We hebben meestal in de weekenden in een klein vissersdorpje aan de zuidkust genaamd Stokkseyri opgenomen. Ik denk dat daar opnemen een groot verschil in stemming opgeleverd heeft in vergelijking met het opnemen in de stad.

In mijn review schreef ik dat jullie muziek invloeden herbergt van bands als Neurosis en Cult of Luna maar ook bands zoals Primordial, Enslaved en In the Woods.. Ik begreep uit jouw eerdere reactie dat je het hier niet helemaal mee eens was?

Ten eerste, bedankt voor je goede review, maar inderdaad, eigenlijk ben ik het daar niet echt mee eens. We worden door veel mensen vergeleken met Primordial, en uit nieuwsgierigheid hebben we hun nieuwe album beluisterd, maar eerlijk gezegd begrijp ik niet zo goed waarom mensen ons met hun vergelijken. Onze invloeden komen niet echt van andere bands, maar meer vanuit onze verschillende persoonlijkheden. We zijn eigenlijk vrij bewust bezig met het ontwijken van directe invloeden van specifieke bands. Maar over het geheel gezien kan je wel zeggen dat we meer invloeden hebben uit de jaren 80 Engelse gothic rock, de jaren 80 en 90 blackmetal en de jaren 70 en 80 heavymetal/rock ’n roll. Ook al ben ik het niet eens met de vergelijkingen heb jij recht op je eigen mening natuurlijk, ik snap wat je bedoelt. En ook al hoor ik de gelijkenissen niet echt betekend dat niet dat ze er niet zijn. Als jij de vergelijkenissen hoort dan zijn ze daar, tenminste voor jou dan. Trouwens, iedereen lijkt ons te vergelijken met Primordial, Enslaved en Neurosis, en jullie kunnen natuurlijk niet allemaal ongelijk hebben -hehehe.

Welke albums luisteren jullie de laatste tijd veel?

Ik weet niet precies wat de anderen deze dagen veel luisteren, maar ik weet dat Aðalbjörn (gitaar/zang) erg in de rock ’n roll is. Daarbij moet je denken aan bands als Thin Lizzy, Motorhead, Smashing Pumpkins, Kyuss, Unida, Deep Purple, Hellacopters, Neil Young enz. Sæþór (gitarist) is meer in de 70’s rock zoals Pink Floyd, Deep Purple, Uriah Heep enz. Svavar (bas) is meer van de electro muziek. En ikzelf luister naar veel donkere shit zoals Earth, Boris, Sunn0))), 5ive’s Continuüm Research Project, Swans, Byla, Teeth of the Lions Rule Divine, Sleep, en wat ‘feel-good’ zooi zoals de nieuwe Dozer en de nieuwe Cathedral. Daarnaast alles van Autopsy en Destroyer 666. Behalve dit houden we allen erg veel van jaren 80 en 90 death en blackmetal zoals Autopsy, Obituary, Darkthrone, Carcass, Immortal, Bolt Thrower, Flames of Hell, Entombed, Carcass, Dissection, Terrorizer, Sadus, Pestilence, Hellhammer/Celtic Frost, Atheist en ongeveer 666 duizend meer bands!

Eerlijk gezegd werd ik een beetje op het verkeerde been gezet door de vrouwelijke zang aan het begin van jullie album, is dit met opzet gedaan?

Nee, niet echt, we hadden oorspronkelijk het idee om die zang onder de gitaar te zetten, maar op de een of andere manier werkte dat niet lekker, dus hebben we het verplaatst naar vooraan het nummer, en eigenlijk beviel dat onmiddellijk erg goed.

Wat is de tekstuele inhoud achter dit album?

Er zit een soort van onbedoelde rode draad door de teksten op dit album, je zou het kunnen zien als een concept van vuur, licht (of het gebrek daaraan), en visioenen (zowel door de geest als door het oog). Dit is terug te vinden in de titels van de verschillende nummers, zoals "...Visionary Head", "Lux Fare" "Nox fare", "Ghosts of Light", en "Ritual of Fire".

Hoe zijn de reacties op het album tot nu toe geweest, en wat zijn jullie toekomstplannen?

De reacties zijn veel beter dan ik had durven hopen. Het album ontvangt (bijna alleen maar) zeer goede reviews om het zachtjes uit te drukken. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het wat meer gemengde reacties zou oproepen

“Masterpiece of Bitterness” is volgens mij goed te vergelijken met de IJslandse natuur, rauw, vulkanisch en wild, maar ook erg kalm en mooi. Heeft jullie land, en dan in het bijzonder de natuur in IJsland bijgedragen aan de sfeer op dit album?

Dit album is waarschijnlijk het meest beïnvloed door de IJslandse natuur in vergelijking met onze vorige releases. Zoals ik al zei hebben we het hoofddeel van dit album in Stokkseyri, een klein vissersdorpje aan de zuidkust, opgenomen. Het is ongeveer een uur rijden van onze woonplaats om daar te komen, je rijdt over lava velden en langs berg passen, dus dat heeft zeker de vreemde sfeer neergezet. We gingen daar op vrijdag heen om tot diep in de nacht door te werken. We gingen dan door tot zaterdagavond, daarna reden we terug naar Reykjavik om ons te bezatten. Vervolgens op zondagochtend na een paar uur slaap reden we weer richting Stokkseyri en werkten daar verder om op zondagavond weer terug naar Reykjavik te rijden.
Naarmate we verder kwamen in het opnameproces luisterden we vaak naar de ruwe mixen tijdens deze ritten over lava velden en donkere bergpassen, soms door bizarre sneeuwstormen of deprimerende regenbuien en andere keren weer onder een heldere winternacht lucht terwijl de sterren en het noorderlicht helder schenen aangezien er daar kilometerslang geen door mensenhanden gefabriceerd licht te vinden is.
Ik denk dat die omstandigheden zeker hebben bijgedragen aan de sfeer op dit album. Tenminste, dit zie ik voor mij als ik zelfnaar het album luister. Maar ik denk dat de stemming en sfeer al vanuit onszelf kwam voor de opnamen, deze weercondities hebben het echter wel versterkt.

Hoe gaat het schrijven van de nummers bij jullie in zijn werk. Is er een bepaalde structuur, en is het een groepsproces of is er sprake van enkele personen die dat vooral doen.

Normaal gesproken is het een van de anderen (meestal Aðalbjörn) die een idee of een riff heeft, en vaak jammen we en werken we daar tesamen dan aan. Het schrijven is dus een groepsproces aangezien niemand een volledig nummer aandraagt. En als dat wel het geval is dan veranderen we het nummer sowieso wel, omdat we altijd onze nummers aanpassen. Vaak duurt het maanden voor een nummer af is.

Nog enkele laatste woorden of toevoegingen?

Thanks for your support! We truly appreciate it!
And remember, you could do worse things with your money than buying a masterpiece of bitterness!

Hail and Kill!