Townsend heeft met een team van twaalf mensen jarenlang gewerkt aan het project dat vanavond zijn live-première beleeft na drie dagen samen oefenen. Voordat de opera aan bod komt, verschijnt hij gekleed in een pyjama en sloffen ten tonele en neemt hij uitgebreid de tijd om de mensen met wie hij heeft samengewerkt te bedanken. Hoewel dat lang duurt, bijna een half uur, geeft het wel inzicht in de hoeveelheid tijd en werk die in The Moth is gestoken en hoeveel waardering de Canadees voor deze mensen heeft. Tussen alle serieuze woorden door over de samenwerking, de ontstaansgeschiedenis en het samenbrengen van 2.170 tracks toont hij zich de entertainer die velen in hem waarderen. Zo grapt hij over het drie minuten voor vertrektijd inpakken van zijn koffer met eigenlijk nog te wassen kleding en laat hij boeren. Daarna verruilt hij zijn notitieboekje voor zijn semi-akoestische gitaar en brengt hij Let It Roll, Ih-Ah en Bring Him Home ten gehore, Ih-Ah helaas zonder de verhinderde Anneke van Giersbergen, maar op zijn verzoek met bijdragen van de toeschouwers.

Tijdens de pauze nemen alle koor- en orkestleden onder luid applaus plaats. Er blijven maar mensen bijkomen. Het zijn er honderddertig in totaal. Het is een imposant gezicht en de kwaliteit van deze professionals staat buiten kijf. Uiteraard komen die het beste uit de verf op de rustige momenten, maar ook tijdens enkele stevige passages prikken de klassieke instrumentatie en bijdragen van het koor door het metalgeweld heen. Wat dat betreft zijn de complimenten voor geluidsman beslist op hun plaats. Enkele crescendo’s zijn heel mooi uitgewerkt.

Op een scherm wordt een mix van ‘échte’ en AI-beelden getoond. Met name die laatste categorie levert uiteraard veel discussie op. Sommigen vinden het afbreuk doen aan de show, anderen storen zich er veel minder aan en zien er een meerwaarde in, omdat de beelden goed getimed zijn en aansluiten bij het concept van het verhaal, een reis door het leven. Toch is het wel moeilijk te volgen, omdat er veel wendingen zijn, nieuwe karakters geïntroduceerd worden en de teksten niet altijd verstaanbaar zijn. Wat toegankelijkere passages komen dan ook welgelegen en zorgen voor beweging bij het publiek.

Townsend gaat op in de performance en maakt indruk met zijn vocale kwaliteiten. Deze setting zit hem als gegoten. De metalinstrumentalisten naast hem kwijten zich uitstekend van hun taak, waarbij vooral Keneally de ogen op zich gericht krijgt omdat hij soms heel snel moet switchen van gitaar naar piano. Leach is qua presentatie wat statisch en staat met minder beleving dan de anderen te spelen. Je komt ogen tekort om te zien wat er allemaal gebeurt op het podium en het scherm. Het is overweldigend, groots en soms lastig om te volgen omdat alle bezoekers de opera voor het eerst zien en horen. Het rustmoment aan het einde van Act 1 komt enerzijds welgelegen, maar bestaat slechts uit enkele minuten ambient spel, waarbij de klok aftelt naar Act 2.

Na de pauze komt in Act 2 een vervolg van het verhaal. Wu verschijnt in verschillende kledij op het podium en vormt een mooi duet met Townsend. Haar zang wordt ook overgenomen door een axolotl op het scherm, om zo een brug tussen beeld en muzikale performamce te slaan. De beelden zijn soms onnavolgbaar, soms heel fraai en passend bij het thema en soms grappig (My Littte Pony en de honden van Townsend). De orkestrale bijdragen zijn van grote toegevoegde waarde en datzelfde geldt voor het koor. Je staat met open mond te kijken en luisteren naar een gigantisch project. Er is dan ook veel waardering, maar er zijn ook veel vraagtekens. Het is in ieder geval een onvergetelijke ervaring. De show eindigt met een staande ovatie en een diepe buiging. Wat een werk heeft hierin gezeten. Townsend heeft met zijn team veel hooi op de vork genomen met een indrukwekkend resultaat als gevolg.

Setlist:
Opening Set:
1. Let It Roll
2. Ih-Ah!
3. Bring Him Home

The Moth – Act 1:
4. Semi-Prologue
5. War Beyond Worlds
6. Ode To My Eye
7. Covered By Causes
8. Lexin
9. The Queen’s Interlude
10. Red Triangle Queen
11. Yellow Circle Queen
12. Orion
13. Stay There
14. Home At Night
15. Intermission

The Moth – Act 2:
16. Lexin Variation
17. Sadism
18. Gollums
19. Airship
20. Finale, Pt. 1: Princess
21. Finale, Pt. 2: Metamorphosis
22. Finale, Pt. 3: Stained Hearts