Saxon in Poppodium 013, Tilburg
Enquête

Sinds wanneer ben jij fan van metal (of hard rock)?

Al sinds het ontstaan eind jaren zestig
Sinds de periode 1970-1974
Sinds de periode 1975-1979
Sinds de periode 1980-1984
Sinds de periode 1985-1989
Sinds de periode 1990-1994
Sinds de periode 1995-1999
Sinds de periode 2000-2004
Sinds de periode 2005-2009
Sinds de periode 2010-2014
Sinds de periode 2015-2019
Pas sinds het huidige decennium

[ Uitslag | Enquêtes ]

    30 september:
  • Gaahls Wyrd, Saor en Gaerea
  • Geoff Tate, Crimes Of Passion en Demonhead
  • Kingfisher Sky en Ann My Guard
  • Soen
  • Visions Of Atlantis, Xandria en Ye Banished Privateers
  • Vola
  • 1 oktober:
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Mudhoney
  • Soen
  • Vola
  • 2 oktober:
  • Amon Amarth, Machine Head en The Halo Effect
  • Geoff Tate, C.O.P. UK en DemonHead
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Watain, Abbath, Tribulation en Bølzer
  • 3 oktober:
  • Saxon en Diamond Head
  • 4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
Kalender
Vandaag jarig:
  • Alex Mele (Kaledon) - 46
  • Bill Rieflin (Ministry)† - 62
  • Carmen Elise Espenæs (Midnattsol) - 39
  • David Barbe (Sugar) - 59
  • Gibby Haynes (Butthole Surfers) - 65
  • John Campbell (Lamb Of God) - 50
  • Marc Bolan (T. Rex)† - 75
  • Thomas Wouters (Bodyfarm)† - 35
Review

Molllust - In Deep Waters
Jaar van release: 2015
Label: Eigen Beheer
Molllust - In Deep Waters
Een combinatie van klassieke muziek en metal mag dan niet nieuw zijn, de mix die sommige bands ervan maken is moeilijk te vergelijken met die van soortgenoten. Neem nou Molllust, een Duitse formatie die opera metal maakt. Als het al ergens in de buurt komt, is het Haggard. Die naam komt niet zomaar uit de lucht vallen. Pianiste/zangeres Janika Groß en gitarist Frank Schumacher spelen in beide bands.

Het geesteskind van Janika neemt klassieke muziek als basis en voegt daar riffs aan toe. Er is enorm veel tijd en energie gestoken in het componeren van de gelaagde nummers en in de productie van Andy Schmidt (Disillusion). De mix is beter dan bij Haggard, maar de songs zijn helaas minder beklijvend. Zodra je ze vaker gaat beluisteren, openbaren de geheimen zich echter en hoor je steeds meer details. Het meest memorabel zijn intro Ouverture No. 2, uitschieter Voices Of The Dead, het aangrijpende Sabrina en in mindere mate het toneelspel König Der Welt, het persoonlijke Papa en het vluchtelingenhoofdstuk Lampedusa.

De klassieke zang van de frontvrouw is een klasse apart. Luister eens naar haar enorme bereik in Evenfall, een van de stevigste tracks op deze release. Het is slechts een van de vele voorbeelden die er zijn van haar geweldige talent. Slechts af en toe zingt Frank mee, maar hij speelt vocaal geen voorname rol. De teksten zijn in het Duits, Engels en Frans en gaan over zowel persoonlijke zaken als maatschappelijke kwesties.

Je kunt duidelijk horen dat de gitaarpartijen veelal later aan de muziek zijn toegevoegd. Grotendeels geven ze middels power-akkoorden de klassieke bijdragen op piano, cello en viool een metaltouch, zonder onderscheidend te zijn. Omdat de speeltijd het uur ruim overschrijdt en er weinig variatie in de riffs zit, komt het vroeg of laat wat repetitief over. In de toekomst valt er op dat gebied nog wel wat meer uit de mogelijkheden te halen. Knap is evenwel hoe de verschillende instrumenten geïntegreerd zijn in de totaalsound. Luister eens naar de gelaagdheid in bijvoorbeeld Paradise On Earth. Op de tweede helft van het album vallen meerdere klassieke passages (pauken, viool, cello, contrabas, altviool, fluit, glockenspiel) in positieve zin op (het begin van Number In A Cage en het intermezzo Passage Nostalgique om maar een paar te noemen).

In Deep Waters is vooral een erg knappe release. Als luisteraar krijg je veel respect voor de tijd en moeite die er in het maken van de muziek zit. Het is zware kost en de 75 minuten speeltijd zijn te veel van het goede. Een kortere speeltijd zou de luisteraar beter bij de les houden. De klassieke passages en de prachtige zang van Janika stuwen de composities naar grotere hoogte. Ondanks de punten van kritiek is de opvolger van het debuut Schuld (2012) een flinke stap voorwaarts en zeker de moeite waard om te checken voor liefhebbers van Haggard en klassieke muziek.

Tracklist:
1. Ouverture Nr.2
2. Unschuld
3. Evenfall
4. Paradis Perdu
5. Voices Of The Dead
6. Paradise On Earth
7. Spring
8. Lampedusa
9. König Der Welt
10. Number In A Cage
11. Papa
12. Passage Nostalgique
13. Sabrina
14. Erlkönigs Töchter
15. Traumwelt

Score: 75 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 8 november 2016

Ozzy Osbourne - Patient Number 9

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.