Into The Grave 2026
Enquête

Wat vind jij de gaafste song uit het jaar 2011?

Amon Amarth - Destroyer Of The Universe
Anthrax - Fight 'Em 'Til You Can't
Arch Enemy - Yesterday Is Dead And Gone
Dream Theater - On The Backs Of Angels
Fleshgod Apocalypse - The Violation
Hell - On Earth As It Is In Hell
Iced Earth - Dystopia
In Flames - Deliver Us
Lamb Of God - Ghost Walking
Machine Head - Locust
Mastodon - Curl Of The Burl
Megadeth - Public Enemy No. 1
Nightwish - Storytime
Opeth - The Devil's Orchard
Powerwolf - We Drink Your Blood
Rammstein - Mein Land
Red Fang - Wires
Septicflesh - The Vampire From Nazareth
Sólstafir - Fjara
Symphony X - When All Is Lost
Taake - Myr
The Devil's Blood - On The Wings Of Gloria
Trivium - In Waves
Within Temptation - Faster
een andere kraker uit 2011, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    29 mei:
  • Dog With A Spoon, Astronutz en No Breakfast Goodbye
  • Hemelbestormer en The Fifth Alliance
  • Plini en Sungazer
  • 30 mei:
  • Kamper Sloopfest
  • Outta Pocket, Hold My Own, Megalomaniacs en Premonition
  • Peter Pan Speedrock
  • Plini en Sungazer
  • 31 mei:
  • Motorpsycho
  • 1 juni:
  • Afsky en Yoth Iria
  • 2 juni:
  • Midnight Odyssey
  • 3 juni:
  • Flotsam And Jetsam en Razorblade Messiah
  • 4 juni:
  • Pitfest
    29 juni:
  • Iron Maiden, Epica, Testament, Doro en Fleddy Melculy
Kalender
Vandaag jarig:
  • Blaze Bayley (Iron Maiden) - 63
  • Francis Rossi (Status Quo) - 77
  • G.K. Chesterton (auteur)† - 152
  • Marcello Dias (Soulfly) - 57
  • Mark Tornillo (Accept) - 63
  • Mat Snaerenslijper (Heidevolk) - 47
  • Melissa Etheridge - 65
  • Nicolas Blachier (Your Shapeless Beauty) - 51
  • Noel Gallagher (Oasis) - 59
  • Peter Fredin (Astral Kingdom) - 41
  • Thomas Youngblood (Kamelot) - 52
  • Tom Vieira (Armory) - 41

Vandaag overleden:
  • Brian Humphries (producent) - 2024
Review

The Last Vegas - Eat Me
Jaar van release: 2016
Label: AFM Records
The Last Vegas - Eat Me
De vijf mannen van de Amerikaanse rockformatie The Last Vegas hadden slechts enkele weken de tijd om een album in elkaar te puzzelen. Die plaat is Eat Me geworden en ondanks dat er enige haast achter het project zat, is dat er niet aan af te horen. Uiteraard is het maar de vraag in hoeverre het echt gaat om compleet nieuw materiaal, want er is ook geput uit demo’s die er al lagen en er zullen ongetwijfeld wat ideeën al langer rond hebben gespookt in de achterhoofden van dit vijftal. De groep rond de Arling-broers op gitaar en drums en frontman Chad Cherry maakt een vorm van sleaze rock die doorspekt is met glamrock, punk, funk en metal, hoewel dat laatste genre minder terug is te horen dan op voorgaande albums. Eat Me is de zevende langspeler met daarop elf tracks waarvan het leeuwendeel zeer de moeite waard is.

Echt hoogstaande, complexe rock-‘n-roll is er op de plaat niet te vinden. Het zijn over het algemeen pakkende, rappe nummers met een fijne vibe en aangename punch. Brutaal genoeg om de nekharen van je schoonmoeder overeind te laten staan, maar tegelijkertijd zo vertrouwd dat het voor elke rockliefhebber direct te behappen is. Het enige nummer dat van de sleaze/glamformule afwijkt is afsluiter From Hell, dat meer aan Marilyn Manson doet denken dan een vrolijke partij ondeugende hardrock. De tien overige songs passen echter perfect binnen het genre dat zich qua uiterlijk kenmerkt door strakke broeken, eyeliner en een cowboyhoed in bonte kleuren en tekstueel de liefde en het vrije leven bezingt.

Eat Me, dat voorzien is van een mierzoete cover, opent sterk met de snelle single Bloodthirsty. Al te origineel is het niet, maar wel effectief en dat geldt voor de meeste songs van deze plaat. De snelle rockers worden afgewisseld met enkele over the top ballads als Universe & You, Love’s Got Nothing On Me en Anything It Takes. Echt interessant wordt het met de song Hot Fudge. De overheerlijke stamper is voorzien van een moddervette groove inclusief moog riff. Het werkt echt perfect. De wilde krijsen van Chad Cherry maken het nummer, dat het goed zou hebben gedaan op menig dansvloer in de jaren zeventig, helemaal af. Even interessant is het daaropvolgende midtempo Along For The Ride dat met een Indiaas aandoend geluid dit anderszins vrij traditionele rocklied een exotisch tintje geeft.

Eat Me mag dan snel in elkaar zijn gezet, broddelwerk is het alleszins niet. Het gebrek aan tijd om eindeloos over een nummer na te denken, heeft wellicht zelfs geresulteerd in een vrijere benadering en enkele opvallende keuzes zoals de zojuist beschreven songs. Het is een lekkere rockplaat geworden die dankzij degelijke nummers en een solide Scandinavische productie boven de middenmoot uitstijgt.

Tracklist:
1. Bloodthirsty
2. Here We Go Again
3. Universe & You
4. Hot Fudge
5. Along For The Ride
6. Voodoo Woman
7. Love’s Got Nothing On Me
8. Hard To Get Over (You’re So)
9. To Be Treated
10. Anything It Takes
11. From Hell

Score: 77 / 100

Reviewer: Waldie
Toegevoegd: 14 oktober 2016

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.