Toen ik in 1989 voor het eerst Humans Lost Humanity van Atrocity hoorde in Vara’s Vuurwerk, was ik direct onder de indruk van de complexe structuur van die compositie. Benieuwd naar meer van de Duitse metalband, beluisterde ik Hallucinations, dat een jaar later verscheen. Destijds een vernieuwende plaat, die in 2015 het vijfentwintigjarig jubileum vierde. Een mooi moment om dat debuutalbum er weer eens bij te pakken.

Atrocity is een vreemde eend in de bijt. Door de jaren heen hebben de oosterburen vrienden en vijanden gemaakt door te wisselen tussen folk, death/thrash, symfonische death, EBM, gothic industrial, death/grind en zelfs het spelen van popcovers. Op Hallucinations is het technische death metal wat de klok slaat. In 1990 vernieuwend en van invloed op bijvoorbeeld Gorguts. Onder andere Death, Autopsy, Obituary, Morbid Angel en Pestilence waren op hun beurt een voorbeeld voor de Duitsers.

De eerste full-length van de formatie uit Ludwigsburg zit boordevol tempowisselingen en experimenten. Het tempo varieert van snel (Life Is A Long And Silent River), tot stampend traag (Fatal Step). Er zitten straightforwardpassages in, maar er zijn veel start-stopmomenten. De songstructuren zijn onconventioneel. Ook al duurt het album slechts vijfendertig minuten, toch voelt het mede daardoor langer aan. Een andere reden is dat het songmateriaal niet makkelijk blijft hangen. Het vergt dan ook een flink aantal luisterbeurten voordat de songs bezinken. Na meerdere keren de plaat opzetten zijn Deep In Your Subconscious, de eerste helft van Fatal Step, het titelnummer, Defeated Intellect en het groovy Last Temptation de hoogtepunten. In eerstgenoemde komen de karakteristieken van Death, Carcass en Obituary aan bod, in Fatal Step die van Autopsy en in de laatste drie zijn de ideeën van Morbid Angel en Death duidelijk te vernemen.

Het album is geproduceerd door Scott Burns. Hij heeft de release voorzien van het typische Amerikaanse geluid waarmee hij in die periode bekendheid verwierf. De bas is op hele specifieke momenten goed aanwezig, zoals in Fatal Step en Abyss Of Addiction. Het snaregeluid staat iets te hard in de mix, maar alle partijen zijn hoorbaar, inclusief het volle en verstikkende gitaargeluid. De effecten op het gitaargeluid zijn op de juiste momenten toegepast. Defeated Intellect bevat een fraaie middensectie met twee leads die elkaar mooi aanvullen. Het experimentele Hold Out (To The End), met ruimte voor een bijzonder gitaarloopje, een demonstratie van de drummer en effecten op de zang en gitaar, zal onderhevig zijn aan smaak, net als het kerkorgel en de echo op de vocalen in Last Temptation.

Hallucinations is een conceptalbum met een cover van H.R. Giger uit 1968: Work Nº 93, “Hommage an S. Beckett I”, een olieverfschilderij op hout. Het aangrijpende verhaal gaat over een meisje dat op vierjarige leeftijd seksueel misbruikt wordt door haar vader, jaren later aan de drugs raakt en uiteindelijk overlijdt aan een overdosis. De tekst van Deep In Your Consciousness maakt de meeste indruk. De lyrics zijn echter vaak niet goed te volgen vanwege de half verstaanbare raspende grunts/screams van Alexander Krull.

Vanwege de bijzondere twists en songwriting is Hallucinations zijn tijd vooruit en daarom destijds vernieuwend binnen de death metal. De complexiteit in de tempowisselingen was nog niet eerder op deze wijze vertoond. Het gevolg daarvan is wel dat de songs niet echt blijven hangen. Bovendien is het album door de tijd ingehaald. Desondanks is vanwege het gehalte aan originaliteit een eervolle vermelding op deze site welverdiend. Als je tot aanschaf wilt overgaan, koop dan de cd-versie. Deze bevat als bonus de ep Blue Blood, met daarop het memorabele Humans Lost Humanity.

Tracklist:
1. Deep In Your Subsconscious
2. Life Is A Long And Silent River
3. Fatal Step
4. Hallucinations
5. Defeated Intellect
6. Abyss Of Addiction
7. Hold Out (To The End)
8. Last Temptation
9. Blue Blood (bonustrack)
10. When The Fire Burns Over The Sea (bonustrack)
11. Humans Lost Humanity (bonustrack)