Atrocity, de band rond frontman Alexander Krull, is dit jaar dertig jaar actief. Atrocity was meermaals vernieuwend bezig. Van death metal in de beginperiode tot gothic, elektro en folk in een later stadium, we hebben van alles gehoord van deze Duitsers. Daarnaast vormt Atrocity ook de muzikale bezetting van Leaves’ Eyes. De scheiding tussen Alex en Liv Kristine twee jaar geleden heeft daar geen verandering in gebracht. Hallucinations was in 1990 een indrukwekkend debuut. De beide Werk-80 platen, Gemini (2000) en Altantis (2004) werden goed ontvangen, maar er zullen beslist fans van het eerste uur zijn afgehaakt. Met Okkult keerde de band uit Ludwigsburg in 2013 terug naar de deathmetalbasis en na vijf jaar ziet het tweede deel van dit drieluik het levenslicht.
Okkult is geen pure deathplaat en datzelfde geldt voor het dertiende album Okkult II. Eind vorig jaar verscheen de ep Masters Of Darkness als voorproefje. De vier tracks op de ep laten horen dat de orkestrale passages en koorzang niet zijn verdwenen. Het is wel gedoseerd en staan dus minder op de voorgrond, zoals te horen in Menschenschlachthaus. De sopraanzang van Elina Siirala (Leaves’ Eyes, Angel Nation) is alleen met het koor te horen. Dat zorgt voor aangename afwisseling, maar je moet houden van de bombast die de koorzang met zich meebrengt. Voor een extra brute noot zijn er gastbijdragen van Lars-Göran Petrov (Entombed A.D.) in Devil's Covenant en Marc Grewe (ex-Morgoth) in Gates To Oblivion. Beide nummers staan eveneens op de ep.
Over het geheel genomen is Okkult II minder symfonisch dan zijn voorganger. De plaat heeft een agressiever karakter. Voor de duistere atmosfeer heeft Alex in zijn eigen Mastersound Studio (Leaves' Eyes, Doro, Belphegor) samengewerkt met soundengineer Katie Halliday (Saw V, Saw VI en Saw 3D). Het horrorsfeertje in de muziek past goed bij de teksten over occulte magie, samenzweringstheorieën en onopgeloste mysteries. De nummers zijn energiek en stevig, maar door de symfonische elementen zijn ze ook toegankelijk en gevarieerd. Alleen het thrashy Shadowtaker (met diepe grunts van Alex), Spell Of Blood en de afsluiter The Golden Dawn hebben een bruter, old school karakter. Wat betreft songwriting zit iedere track goed in elkaar. Infernal Sabbath steekt er met hectische coupletten, catchy refreinen en een fraaie break naar het einde bovenuit.
Okkult II is bijzonder aangenaam luistervoer. Gelukkig speelt Atrocity weer death metal en Alexander Krull gromt en brult er weer heerlijk op los. Het experimentele verleden is te waarderen, maar de meeste platen in de discografie vond ik nauwelijks het beluisteren waard. Okkult II is zeker geen vernieuwende plaat, maar bevat wel een goede balans tussen brute agressie en melodie. Een compliment voor de productie is eveneens op zijn plaats.
De treasure hunt die de band heeft bedacht voor Okkult krijgt eveneens een vervolg. De bonustrack op een 24 karaat gouden cd ligt ditmaal ergens in Noord-Amerika verstopt. Heb je al vakantieplannen?
Tracklist:
1. Masters Of Darkness
2. Shadowtaker
3. Bloodshed And Triumph
4. Spell Of Blood
5. Menschenschlachthaus
6. Gates To Oblivion
7. Infernal Sabbath
8. All Men Must Die
9. Phantom Ghost
10. Devil's Covenant
11. The Golden Dawn
