Bij de naam Hammerhead moet ik altijd denken aan Flotsam & Jetsam, maar er zijn natuurlijk ook een aantal andere bands die deze naam dragen. We hebben het nu dan niet over de Belgische Hammerhead of de Amerikaanse, maar de Britse. Dit clubje dinosaurussen is voortgekomen uit de NWOBHM, maar is nooit verder gekomen dan een handvol demo’s. De split was in elk geval niet te wijten aan het gebrek van kwaliteit, want nummers als Time Will Tell en vooral Lochinvar hebben na al die jaren nog steeds een cultstatus.

Vanuit het niets brengt High Roller Records The Sin Eater uit. Het is overigens niet de eerste keer dat Hammerhead zo plotseling opduikt. In 2005 verscheen het debuutalbum Headonizm en de nog altijd slecht verkrijgbare compilatie Will To Survive. Dat Hammerhead meer in zijn mars heeft, laat dit nieuwe The Sin Eater wel horen. Het is een wat ongewone heavy metalplaat, waarvan de nummers qua lengte schommelen tussen de zes en twaalf minuten. Het materiaal lijkt niet voor een dergelijke speelduur geschikt te zijn, maar daar merk je tijdens het luisteren niets van. In de muziek is variatie troef. Zelfs non-metalen uitstapjes worden niet geschuwd.

Het is interessant om te zien hoe de reacties op The Sin Eater sterk uiteen lopen, van genadeloos afbranden tot het compleet de hemel in prijzen. Ik ga geen uitersten opzoeken, want de plus- en minpunten zijn duidelijk genoeg. Met enige realiteitszin valt er in elk geval goed te genieten van dit album en dat is waar het om moet gaan. Zo wordt er gemopperd over de zang en dat is niet geheel onterecht, maar Steven Woods weet hoe hij moet zingen en het is verre van vals. Het songmateriaal mag dan lang zijn en een willekeurig karakter hebben, maar ik geniet wel van een ouderwetse hakriff, zoals in de titeltrack. Verdomme, ik zou willen dat meer bands dat deden! Vergeet niet dat hier een stel vijftigplussers actief is die voor old times sake staan te spelen. De teksten vind ik niet altijd even sterk, maar het spelvreugde is duidelijk te horen. Daarbij is het lovenswaardig dat deze heren proberen nieuwe paden te betreden en daarvan is Psilocybin een goed voorbeeld. Aangezien dit het hallucinerende stofje in paddo’s is, zal het geen verrassing meer zijn dat dit een nogal psychedelische track is. Misschien is het goed om te vermelden dat dit geen plaat voor mopperkonten is, maar voor trouwe liefhebbers van traditionele metal die wel van een lolletje houden.

Tracklist:
1. Angels Fall
2. The Sin Eater
3. Faithless
4. Behind Your Eyes
5. Raindancer
6. Closer To The Grave
7. Psilocybin