Stream City uit Kopenhagen is een band die het allemaal net even anders probeert te doen. Onder het zelfbenoemde genre 'adventure rock' brengt het vijftal zijn debuut via Prime Collective uit. Hierop is een bonte mengeling van verschillende stijlen te horen en er is een grote rol weggelegd voor de viool. Door middel van energieke optredens en twee eerder uitgebrachte ep's wist de groep in zijn thuisland al hoge ogen te gooien. De groep wordt daar bovendien bestempeld als een belofte. Na het beluisteren van Hoax kan ik dit heel goed voorstellen.

De band heeft namelijk een goed gevoel voor catchy en goed doordachte songs die allen makkelijk in het gehoor liggen. De basis ligt bij radiovriendelijke punkrock, die door de toevoeging van verschillende elementen, vrijwel alle kanten opgaat. Zo zorgt Christian Hjort Lauritzen met zijn viool regelmatig voor een zigeunerachtige sound, maar wordt klassieke muziek ook niet geschuwd. Ook kan het muzikale karakter zomaar omslaan van melodieus naar hard en bruut met felle screams en zware drumslagen. Stream City is daarbij ook nog een echte DIY-band die het heft in eigen handen heeft. Voor zowel het opnemen als het produceren is de band namelijk zelf verantwoordelijk, wat natuurlijk altijd bewonderenswaardig is.

Als een rode draad loopt het thema Hoax door het debuut heen. Elk nummer refereert wel aan iets wat met verraad, bedrog of deceptie te maken heeft. Dit levert een aantal sterke songs op (Poltergeist, The Hoax, I, The Watcher Of Earth en Manipulator) maar ook een paar zwakkere, waaronder Dying Suns en Witch Hunt. Het album is hierdoor niet altijd even consistent en dat komt doordat de nummers vaak veel kanten opschieten, waardoor het geen samenhangend geheel vormt. Ook begint na een bepaalde tijd het stemgeluid van Dion Lambrecht Finne te vervelen. De screams die hij zo af en toe laat horen, zorgen voor een fijne afwisseling en hadden gerust vaker terug mogen komen.

Het zijn dan ook de sterke songs die het Hoax waard maken om te beluisteren, maar ook het aanstekelijke spel van de muzikanten levert hier een grote bijdrage aan. Elk bandlid is goed te horen en krijgt voldoende ruimte op de voorgrond. Dat is fijn, want zo staan niet alleen de gitarist en de zanger in de spotlights, maar ook de andere groepsleden. Zoals ik al eerder noemde, kan ik me dan ook goed voorstellen dat Stream City succesvol wordt. Dit zal dan voornamelijk moeten komen door de uitgebrachte singles die goed te behappen zijn. Het album zelf is helaas nog niet consistent genoeg om hiervoor te zorgen.

Tracklist:
1. Dystopia
2. Poltergeist
3. The Hoax
4. Epoch Of Revolution
5. Witch Hunt
6. Hail The Machine
7. Sea Of Lies
8. Dying Suns
9. Manipulator
10. I, The Watcher Of Earth
11. Prelude To An End
12. Clock Of Immortality