Twee jaar geleden wist het progressieve ‘supergezelschap’ Flying Colors (met als meest in het oog springende namen Mike Portnoy, Neal Morse en Steve Morse) een verrassend en fris klinkend debuutalbum af te leveren. Geen technische hoogstandjes, maar mooie, speelse ‘luisterliedjes’ waarin hier en daar zelfs geflirt werd met invloeden van The Beatles en Muse. De grootste verrassing vormde de onbekende zanger Casey McPherson, die zich met zijn zeer prettige stemgeluid prima staande wist te houden tussen de zwaargewichten om hem heen. Na een succesvolle tour verscheen onlangs de tweede langspeler van dit gezelschap.

Met Second Nature lijkt de band een iets andere weg in te slaan dan op het debuut. Hoewel de nummers nog steeds overwegend fris en luchtig klinken, sijpelen de progressieve invloeden meer door in de sound. Niet zo gek natuurlijk als we de line-up in ogenschouw nemen. Opener Open Up Your Eyes klokt al een respectabele twaalf minuten, terwijl het afsluitende Cosmic Symphony bijna dezelfde lengte haalt. Belangrijker is echter dat de muziek van Flying Colors daardoor alleen maar beter uit de verf komt. Ook de langere tracks klinken nergens gekunsteld. Zo is Open Up Your Eyes een prachtig nummer, waarin de muzikale kwaliteiten van de bandleden goed uit de verf komen zonder dat dit ten koste gaat van het gevoel.

Een grote rol hierin is weggelegd voor McPherson, die een flinke stap heeft gezet ten opzichte van het debuut en daardoor de aandacht meer naar zich toe weet te trekken. Vooral in de mooie ballad The Fury Of My Love en het weldadige Peaceful Harbor schittert hij. Naast de langere nummers staat ook Second Nature (net als het debuut) vol met relatief korte, onbevangen klinkende nummers die behoorlijk toegankelijk klinken. Kwalitatief heeft de groep wel een stap vooruit gezet: terwijl de debuutplaat nog een paar iets mindere nummers bevatte, overtuigt deze tweede langspeler over de gehele linie. Uitschieters zijn er dan ook eigenlijk te veel om op te noemen, maar het rockende, duidelijk door Muse geïnspireerde Mask Machine, het frivole One Love Forever (dat in het begin zelfs een beetje folkachtig aandoet) en de prachtige afsluiter Cosmic Symphony mogen niet onvermeld blijven.

Second Nature is in alle opzichten een stap vooruit ten aanzien van het ook al erg fraaie debuutalbum. Het blijft keer op keer knap om te horen hoeveel goede muziek deze bandleden ieder jaar weer weten te produceren. Hoewel Second Nature het moet afleggen tegen het eerder dit jaar verschenen Transatlantic-album Kaleidoscope, spat de kwaliteit ook van deze schijf af. Verplichte kost voor progliefhebbers.

Tracklist:
1. Open Up Your Eyes
2. Mask Machine
3. Bombs Away
4. The Fury Of My Love
5. A Place In Your World
6. Lost Without You
7. One Love Forever
8. Peaceful Harbor
9. Cosmic Symphony