Het debuutalbum van het Hongaarse Finnugor, "Black Flames", somde ik een tijdje terug als zodanig op: "Dit middelmatige album is het bewijs dat, door de grote vraag naar metal en de resulterende scherpe concurrentiestrijd tussen labels, een hoop bands die eigenlijk nog maar in de demo-fase zitten al veel te vroeg een platencontract aangeboden krijgen." Een vrij matige plaat dus, en ook de albums van Finnugor-lid Gabriel Wolf (Ywolf) konden me niet bekoren. Dat Wolf een echte workaholic is, blijkt wel uit het frequente verschijnen van nieuwe albums van zowel Finnugor en Ywolf. Maar of we daar nou wel zo blij mee moeten zijn....

"Death Before Dawn", dan. Om te beginnen: Er is niets (of in ieder geval weinig) mis met door vrouwen gesproken stukjes, maar weet beter dan het aan een vrouw over te laten die overkomt alsof ze tijdens de opnames meer aandacht had voor de geitenwollen sokken die ze ter plekke voor oom Harm zat te breien! Hoor dat mens zichzelf en de heren van Finnugor voor schut zetten in het intro-nummer "Princess of Eternity", of het verder niet onaardige "Solar Eclipse"! Derderangs Cradle of Filth en Ancient-achtig vrouwengelal, yuck! Óf breien, óf vocalen opnemen.
Oke, nu ik m'n irritatie omtrent dat aspect van het nieuwe Finnugor heb album geuit, kan ik me richten op de meer positieve kanten van "Death Before Dawn". Het is weliswaar geen donders goed album geworden, maar ik bespeur zowaar wat vooruitgang ten opzichte van "Black Flames". De synths zijn nog steeds wat cheesy, de songs zijn wederom niet bijzonder sterk en de productie is nog steeds erbarmelijk, maar dit album kent een charme en kwaliteit die "Black Flames" vreemd waren. De nummers zijn structureel wat beter, men gaat wat gitaar-gerichter te werk en vocaal is er van een lichte vooruitgang sprake (er worden bijvoorbeeld af en toe wat gave effecten over gegooid). Ik heb zelfs niet gelachen om "Death Before Dawn", wat bij sommige stukken van "Black Flames" wel het geval was.

Naast de muzikale vooruitgang biedt dit album nog een verrassing: de medewerking van Atilla Csihar (Tormentor, Aborym, ex-Mayhem etc.), die een uitstekende vocale bijdrage levert aan het nummer "Cosmic Nest of Decay". Een van de beste nummers van de cd overigens, evenals het veelzijdige "Solar Eclipse" (zit best veel in) en het doomy "Ghosts Around the Bonethrone". Zeker niet onaardig.

Als ik jou was zou ik m'n maandelijkse muziek-budget aan andere releases spenderen, maar dat gezegd gaat het met Finnugor duidelijk de goede kant op. De wonderen zijn klaarblijkelijk de wereld nog niet uit.

Tracklist:
1. Princess of Eternity
2. Death Before Dawn
3. Solar Eclipse
4. Astral Fornication
5. Cosmic Nest of Decay
6. Battle at the Heart of Dreamland
7. From Hell I Still Remember
8. Korg Polaris
9. Ghosts Around the Bonethrone
10. Supernova