In 1973 schilderde de legendarische Amerikaanse fantasy-grootmeester Frank Frazetta één van zijn meest iconische werken, de Death Dealer. Een duistere ruiter, gehelmd en bewapend met een vervaarlijke strijdbijl. Er volgde een stripboekenserie rond het personage en hij sierde de voorkant van Molly Hatchetts debuutalbum. In de jaren ’80 werden enkele Noord-Amerikaanse metalbands naar hem vernoemd. Nu is er wederom een nieuwe band genaamd Death Dealer, onder leiding van vocalist Sean Peck (Cage) en gitarist Ross The Boss (ex-Manowar). Zijn deze muzikanten de legendarische naam waard?

Dat zal het toepasselijke getitelde debuutalbum War Master moeten bewijzen. Peck bewees bij Cage felle power metal-composities te kunnen schrijven en de gave te hebben om ijselijke Halfordiaanse uithalen te produceren. ‘The Boss’ was de man achter het succes van de eerste rits Manowar-albums. Bijgestaan door drummer Rhino (ook ex-Manowar), gitarist Stu Marshall (Empires Of Eden) en Mike Davis (Halford) levert dit duo een dozijn knisperende US (power) metal-nummers af.

Een behoorlijk deel van War Master lijkt rechtstreeks uit de Cage-keuken te komen, bijvoorbeeld het titelnummer en opener Death Dealer. Modern geproduceerde, opgevoerde power metal met de over-de-top zanglijnen van Peck. Er zijn ook een aantal nummers die een duidelijk Ross The Boss-merkteken hebben. Zo zijn Never To Kneel, Hammer Down en Liberty Or Dead voorzien van Manowariaans marsritmes. De afwisseling van de hoge snelheid-nummers met deze mid tempo-composities werkt goed en maakt het album onderhoudend.

Op het eerste gehoor zijn de herkenbare refreinen het opvallendste element van deze plaat. Over het algemeen zijn de meeste pakkend en doen je onbewust meezingen. Een essentieel element voor goede power metal. Een aantal theatrale aspecten in de uitvoering van Peck vallen ook op. Sommige hadden achterwege mogen blijven, bijvoorbeeld het bijna rap-achtige gesproken intermezzo halverwege het titelnummer. In Curse Of The Heretic pakken zijn King Diamond-stemmetjes weer goed uit. De vocale prestatie die hij op de Maidenesque (Blaze Bayley-periode) ballade Children Of Flames levert, is ook erg memorabel. Peck is op dit album net zo dominant als bij Cage. Je ervaringen met die band zullen voor een groot deel bepalen of je Death Dealer kunt waarderen.

Desalniettemin mag de rol van Ross The Boss niet vergeten worden. Hij maakt War Master een stuk afwisselender, en daarmee interessanter, dan de laatste twee Cage-albums. The Boss geeft de muziek een zware basis, maar excelleert ook in de hoge solo’s. De rol van Marshall mag hierbij ook niet vergeten worden. Het melodieuze, bijna Duitse gitaarwerk dat we van The Boss’ soloplaten kennen, horen we ook weer terug in Devil’s Mile en afsluiter Triumph And Victory, een bijna Europees power metal-nummer. Dit is geen pure US (power) metal, maar dat houdt de luisteraar juist scherp.

Als je de albums van Cage na het fenomenale Hell Destroyer toch wat teleurstellend vond en Ross The Boss soloplaten idem dito, dan biedt War Master genoegdoening. Afwisselender en pakkender dan het recente werk van Peck en harder dan dat van The Boss. Dit duo heeft bewezen dat ze de naam van Frazetta’s icoon mogen dragen. De legendarische fantasyschilder zal ook trots op de indrukwekkende voorkant van War Master zijn geweest, door Marc Sasso. Alles staat gereed om Death Dealer ook in dit millennium dood en verderf te laten zaaien!

Tracklist:
1. Death Dealer
2. Never To Kneel
3. War Master
4. Children Of Flames
5. Curse Of The Heretic
6. Hammer Down
7. The Devils Mile
8. Liberty Or Death
9. Heads Spikes Walls
10. Wraiths On The Wind
11. Judge, Jury And Executioner
12. Triumph And Victory