Tot nu toe is het Jolly voor de wind gegaan. Nou ja, niet helemaal. Eind vorig jaar verwoeste de orkaan Sandy het huis van drummer Louis Abramson, tevens repeteerruimte en studio van de New Yorkse band. De derde langspeler van de progrockers, The Audio Guide To Happiness (Part II), liet daarom iets langer op zich wachten. De band hoefde niet te treuren, want daarvoor stonden ze al in het voorprogramma van het bekende Riverside en Flying Colors. Deze laatste band is de nieuwe formatie van progmetal-legende Mike Portnoy (ex-Dream Theater), die over de eerste twee albums van Jolly laaiend enthousiast was.

Waarschijnlijk zal Portnoy dat ook over deze nieuwe plaat zijn, de directe opvolger van The Audio Guide To Happiness (Part I). Het tweede deel biedt namelijk meer van hetzelfde. Een goed geproduceerde mix van moderne, progressieve rock en progressieve power metal met de genre-typische keyboards. Hoewel dit tegenwoordig een standaardrecept in de progressieve rock/metal-wereld is, weet Jolly zich (lichtjes) te onderscheiden dankzij invloeden uit de alternatieve rock van de jaren negentig. Die komen het duidelijkst naar voren in het stemgeluid van zanger en gitarist Anadale.

Zo klinkt hij op Firewell als een heldere versie van Kurt Cobain. Dit nummer is de opener van het album: een zinderende progressieve metalcompositie met een alternatief randje. Zonder twijfel de topper van The Audio Guide To Happiness (Part II). Het smaakt absoluut naar meer. Helaas wordt het niveau van dit nummer niet gecontinueerd. Het album weet de luisteraar moeilijk te binden, ook niet na meerdere luisterbeurten. Ondanks dat de composities veel variatie en dynamiek vertonen. Ze zijn daardoor nooit echt saai, maar ook nooit echt pakkend.

Toch verdienen nog enkele individuele nummers aandacht. Bijvoorbeeld het harde en spannende Dust Nation Black. En Golden Divide, een ontspannen nummer waarin we goed uitgewerkte jaren zeventig progrock horen. Dan is er nog Aqualand And The 7 Suns, waarbij Anadale met zijn mierzoete en ijle zang erg doet denken aan Mike Patton van Faith No More. Ook de toetsen en belletjes in dit nummers zijn duidelijke invloeden van deze band. Helaas weet Jolly nooit de speelse pakkendheid en originaliteit van Faith No More te benaderen.

Terwijl andere e-zines van een nieuwe progressieve grootmacht spreken, blijft Jolly voor ondergetekende niet bijzonder. Deze mix van progressieve metal met alternatieve rock kennen we al sinds eind jaren tachtig. Destijds was het nieuw en origineel. Tegenwoordig kan dat nog steeds, zoals een band als Fair To Midland laat horen. Daarentegen is Jolly een typisch paard uit de Inside Out-stal. Nooit slecht, altijd degelijk, maar vaak niet bepaald origineel of uitschietend. Fans van Jolly en soortgelijke Inside Out-bands kunnen The Audio Guide To Happiness (Part II) dan ook gerust in huis halen. Affinado's van échte progressieve muziek kunnen beter even verder kijken.

Tracklist:
1. Guidance Three
2. Firewell
3. You Against The World
4. Aqualand And The 7 Suns
5. Dust Nation Bleak
6. Golden Divide
7. Guidance Four
8. Lucky
9. While We Slept In Burning Shades
10. Despite The Shell
11. As Heard On Tape
12. The Grand Utopia