Het Canadese Forteresse is een relatief goed bewaard geheim binnen de blackmetalscene, maar heeft desondanks al vier albums uitgebracht in de afgelopen jaren. Het heeft de band niet bepaald veel bekendheid opgeleverd, maar dat heeft waarschijnlijk vooral met de reikwijdte van het marginale label Sepulchral Productions te maken. Aan de kwaliteit van de muziek kan het – afgaande op het meest recent verschenen album Crépuscule D’Octobre – in ieder geval niet liggen.

Forteresse wordt beschreven als ‘ambient black metal’, maar dat is een term die de lading niet helemaal dekt. Enerzijds ook weer wel, want de band bedient zich van lange, zeer uitgesponnen composities die bijzonder sfeervol zijn en door hun repetitieve karakter een haast serene uitstraling hebben. Anderzijds vallen op Crépuscule D’Octobre ook subtiele, maar duidelijke folk-invloeden te ontwaren. Niet zozeer in overdadige tierelantijntjes, maar in de algehele ambiance van de plaat. Wat dat betreft doet Forteresse sterk aan bands als Drudkh en Wolves In The Throne Room denken.

Wat nog heuglijker nieuws zal zijn voor liefhebbers van bovengenoemde bands, is dat Forteresse totaal niet onder doet voor deze relatief grote namen. Er zijn namelijk niet veel bands die de kunst van herhaling zo goed onder de knie hebben dat de luisteraar in een soort trance wordt meegezogen, maar Forteresse slaagt hier met vlag en wimpel in. Het korte, contemplatieve intro Silence D'Octobre, dat als smaakvol aperitief de contouren van het album schetst, gaat naadloos over in het gedreven, maar zeer sfeervolle Le Triomphe Des Douze, een nummer dat een zeer sterke Wolves In The Throne Room-vibe ademt.

Het hierop volgende La Lame Du Passé begint met een haast surreëel traditioneel volksdeuntje, maar dat maakt al snel plaats voor een heerlijke combinatie van agressief drumwerk en bezwerende, uitgesponnen, gruizige riffs. Het machtige, episch klinkende Spectres Du Solstice vormt misschien wel het hoogtepunt van het album en met het meer melancholische, ietwat druilerige Enfants Du Lys wordt in stijl afgesloten.

Het mag duidelijk zijn: Forteresse heeft zichzelf bij mij in één ferme klap in de kijker weten te spelen. Ik ga dan ook als de wiedeweerga op zoek naar het oudere werk van deze band. Over een aantal maanden is Forteresse live te zien in Arnhem. Als ze daar net zo’n sfeer weten te creëren als op deze plaat, wordt dat ongetwijfeld een adembenemende ervaring.

Tracklist:
1. Silence D'Octobre
2. Le Triomphe Des Douze
3. La Lame Du Passé
4. Mon Esprit Rôde Toujours
5. Spectres Du Solstice
6. Enfants Du Lys