Kennelijk heeft Mekong Delta wat in te halen. Nadat de band tien jaar min of meer op z'n gat lag (van 1996 tot 2006), is Intersections alweer de derde plaat op rij. Hoewel, echt nieuw is deze schijf ook weer niet, want het album staat vol met opnieuw opgenomen songs uit het roemruchte verleden van de Duitse tech-thrashers. Beslist geen slecht idee, aangezien niet elke schijf even sterk klonk.

Na beluistering houdt die stelling zeker stand, want de meeste nummers klinken een stuk beter en krijgen door de krachtige zang van Martin LeMar zeker een meerwaarde. Uitgerekend The Cure profiteert niet echt van de hedendaagse technieken en de zanger. Het origineel is misschien wel één van de beste composities van Mekong Delta en dat kwam mede door de rauwe gitaarsound, de geschifte gitaarsolo's en het hysterische zangwerk van toenmalig vocalist Wolfgang Borgmann. Ik wil niet zeggen dat het nummer nu gedegradeerd is tot zoetsappig meezingertje, maar de oorspronkelijke razernij is wel weggepoetst. De twee geniale gitaarsolo's zijn vervangen door standaard notenneukerij en LeMar klinkt simpelweg niet agressief genoeg.

Daarmee houdt het gezeik direct op, want de plaat biedt verder volop vermaak. Vooral de songs van The Music Of Erich Zahn en het (destijds te moeilijke) The Principle Of Doubt klinken krachtig en zuiver. Opmerkelijk genoeg redt LeMar zich hier een heel stuk beter dan zijn voorganger Borgmann. Moest de oud-vocalist zich af en toe in tenenkrommende bochten wringen om de muzikale hoogstandjes bij te benen, de 'nieuwe' zanger zingt alles soepel en geoefend aan elkaar. Shades Of Doom is bijna onherkenbaar, maar klinkt door alle verbeteringen veel interessanter. Die verbeteringen zijn ook van toepassing op nummers als Transgressor (Dances Of Death) en The Healer (van het ondergewaardeerde Visions Fugitives), al klonken de originele nummers ook al prima. Het is dan weer jammer dat een kraker als True Lies ontbreekt, maar je kunt niet alles hebben.

Mekong Delta laat duidelijk horen hoe het moet met Intersections. Veel bands kregen al het deksel op de neus met haastig in elkaar geflanste heropnames, maar op het grootste gedeelte van deze schijf weten Hubert en co. de songs van een nieuw leven te voorzien. Stiekem hoop ik dat de band ooit nog eens gehele herbewerkingen van The Music Of Erich Zahn en The Principle Of Doubt uitbrengt, want de paar nummers van die platen smaken in deze vorm absoluut naar meer. Tot die tijd hebben we in ieder geval dit ijzersterke en relevante compilatieplaatje.

Tracklist:
1. Prophecy
2. The Cure
3. Memories Of Tomorrow
4. Heroes Grief
5. Shades Of Doom
6. The Healer
7. Transgressor
8. Sphere Eclipse
9. Heartbeat
10. Innocent