Het lijkt een beetje een zorgwekkende trend te worden in de metalscène. Steeds vaker komt er, naast het gebruikelijke schreeuwgeluid, een hele akelige emo-achtige cleane stem uit de kelen rollen bij de vocalisten. Het Italiaanse Figure Of Six vormt hierop geen uitzondering. Mijn collega Edo had al eerder niet zo'n hoge pet op van deze band, en dat kan ik na het nieuwste album Aion alleen maar beamen.

Figure Of Six is een band die veel gebruik maakt van elektronische elementen. Tot het irritante aan toe. Een simpele riff hier, een blastbeat daar en daarover een nerveus klinkend keyboardgeluid heen geplakt. Het is niet alleen onorigineel, maar ook saai en voorspelbaar. En daarmee wordt een dikke drie kwartier mee gevuld. De stem van zanger Giacomo Lavatiura irriteert mij ook nog eens mateloos. Zijn screams zijn nog wel voldoende, maar dat verschrikkelijke, tergende cleane gezang trekt de hele boel weer naar beneden.

Het nummer wat mij het nog meeste pijn bezorgde was The Hanged Man. Hier wordt zelfs het gitaargeluid bijna volledig naar de achtergrond gedrukt, zodat het uiterst vervelende gemaakte keyboardgeluid kan domineren. Absoluut het dieptepunt van dit hele album.

Daarom kan ik niks anders dan een dikke onvoldoende geven voor dit album. Een compleet zoutloos repetoire wat mij, op één sterk nummer na (Ten Years Alone), een bijzonder vervelende koppijn bezorgd. Als de heren nog een poging willen doen om een goed album te maken, dan laat ik die beker aan mij voorbijgaan.

Tracklist:
1. The Man With The Book And The Gun
2. Warshow
3. Ten Years Alone
4. Akeldama (Bloody Field)
5. Dark Side 5
6. Morning Star
7. The Hanged Man
8. Pull The Trigger
9. Hands Of Aion