Vorige maand maakte ik kennis met Artisian’s tweede album Na Beiste Bho’n Talamh, waar ik vrij negatief over was. Deze maand is het de beurt aan het, ook in 2007 uitgekomen, album Seargte Le Reothadh. Zo op het eerste gehoor is er aan Artisian’s speelstijl niets veranderd; op Seargte Le Reothadh wordt de lijn van zijn voorganger doorgetrokken. Wat wel meteen opvalt, is dat Artisian op dit album iets minder rommelig te werk gaat dan op Na Beiste Bho’n Talamh. Er lijkt nu een duidelijke lijn in hun muziek te zitten; de muziek is meer gestructureerd.

Op muzikaal gebied is Artisian geen nieuwe wegen ingeslagen. Ook op dit album speelt de band hoofdzakelijk black metal, met wat invloeden uit de death metal. De korte nummers en de typische speelstijl van Artisian, doen nog steeds aan grindcore denken. Wederom horen we tweestemmige zang; een krijs en een grunt, die mooi in evenwicht zijn en elkaar regelmatig goed aanvullen. De nummers zijn heel kort (een half uur aan muziek, in elf nummers) en bevatten veel herhaling. Pakkende melodietjes zijn nog steeds aanwezig, maar in mindere mate dan op zijn voorganger.

Wat mij op het vorige album nogal irriteerde, waren de plotselinge snelheidsveranderingen die Artisian in hun muziek verwerkt. In Seargte Le Reothadh zijn dit soort snelheidsveranderingen nog steeds aanwezig, maar omdat er meer structuur in het album zit, irriteren ze nog maar zelden. De uitgebreide intro is dit keer vervangen door een leuk riedeltje, waardoor de band bijna meteen los gaat. Dit is ook een positieve ontwikkeling, aangezien Artisian het niet voor elkaar kreeg om een degelijke overgang te verzorgen. Hoewel de nummers op dit album weer erg op elkaar lijken, zaten er toch enkele positieve uitschieters in. Harsh Reality & Death To Humanity is daar één van; een keihard en razend nummer, wat even voor een flinke oppepper zorgt. Ook enkele Midden-Oosters aandoende riedeltjes zijn op dit album te horen, maar het gebruik hiervan blijft dit keer beperkt tot de intro en outro.

Verschrikkelijk veel bijzonders is de muziek van Artisian nog steeds niet, tenzij je echt een liefhebber van dit soort waanzinnigheden bent, maar er is duidelijk een positieve ontwikkeling gaande. Ik zie Artisian’s toekomst met iets meer vertrouwen tegemoet.

Tracklist:
1. Madam Sin
2. Lost In The Forest Of Eternal Insanity
3. Desert Storm
4. ......And Darkness Prevails
5. Through My Eyes You See Destruction
6. Mother Of Satan
7. Beneath A Blood Red Sky
8. Desolate Landscapes
9. Harsh Reality & Death To Humanity
10. Cailleach-oidhche
11. Seargte Le Reothadh