Nihilisme en gerelateerde aanverwanten lijken door de eeuwen heen een sleutel te zijn tot succes, roem en oproering. Tastbaar of titelmatig, deze term staat altijd garant voor een pittige pil. Nietzsche gaan we nu niet uitmeten. Vermin wel. Onze eigen Vermin, de Vermin van Alea Lacta Est en Solypsis. De Vermin die het heil dikwijls in het vage, grijze mistgebied der (geestelijk) universum zoekt en daar muzikale vertalingen uit katapulteert. Vermin is weer in the market, met een nieuwe uiteenzetting van het het doelloze. A Nihilistic Swarm.

A Nihilistic Swarm is stiekem geen hele onbekende, dertien van de zeventien nummers die op A Nihilistic Swarm staan zijn al eerder onder de mensheid verspreid. Op dit album staan de eerdere releases van Vermin, te weten Alea Lecta Est, Solypsis, de 2 nummers tellende demo uit 2003 en het nummer Eyes Wide Shit dat eerder op de compilatie-cd Blown To Pieces 3 heeft geschitterd. De intro en de ramopvolger The Plague zijn vers van de pers, evenals de nummers Falling Deathwards, Clipped Wings en Vertigo. Verder kunt u, waarde lezer, tot waarde kijker promoveren door de clip van Falling Deathwards te bezichtigen, en krijgt u maar geen genoeg van Vermin, dan staat er ook nog een heuse kijk achter de schermen bij de opnames van A Nihilistic Swarm op het menu. Genoeg Vermin al met al, lijkt mij zo.

Een terugkeer richting de muziek openbaart u en mij een erg sterk, krachtig, venijnig en doordacht album. Vermin is onze underdog, maar onterecht. Dat deze band tot dusver (anno 2006 is Vermin dan eindelijk gelabeld) van eigen beheer hoofd boven water heeft moeten houden, bepaalde grotendeels dit gegeven. En dat, terwijl Vermin ondertussen een ontzettend funeste pot deathmetal speelt. Snel, fel, doordacht en heel gewaagd, want Vermin combineert woeste razernijen met zeer technische hoogstandjes, oversture breaks, pientere solo`s en een dubbele stem waarvan er 1 buldert en de ander krast. De lompe productie van A Nihilistic Swarm, waaraan zowel nieuwe als oude nummers zijn onderwopen, woelt met gemak de hardste aardkorst om tot vruchtbare bodem der hard metaal en weet alle nummers naadloos aan elkaar te lijmen. Tijdens de keerzijde van de snelheid, want ook daar speelt Vermin handig op in middels herkenbare breaks, komt er dikwijls een drukkende sfeer om de nummers gewolkt. Zonder de wetenschap dat A Nihilistic Swarm 3 verschillende werken overkoepelt is de gedachte dat dit album een volwaardige full-length is, volgens een zorgvuldig plan samengesteld, niet meer dan logisch. Chapeau.

Een gouden zet van Vermin, deze A Nihilistic Swarm. Alleen hadden niet alle bestaande nummers van mij op deze cd gehoeven. Een selectie van de beste, die inclusief de nieuwe nummers ongeveer een half uur speeltijd opleveren, zou misschien beter zijn geweest. Een speeltijd van ruim 3 kwartier is in deze hoedanigheid wat aan de lange kant, omdat herhaling haast onvermijdelijk is. En dat is zonde, want een band als Vermin mag niet gaan vervelen, maar heeft enkel imponeren als missie en overtuiging.

Geen zwerm der nihilisme, dit. Nee, doelgerichte, systematische vernieling der slakkenhuis, trommelvlies en aambeeld middels gruwelherrie, dat is de rotsvaste stelling. De list is ontmanteld, nu moet de resistentie nog blijken.

Tracklist
1. Intro - The Swarm
2. The Plague
3. Ascend
4. Fuel For The Flames
5. Conquer
6. The Swallowing Vortex
7. I Am The Dissident
8. Birth
9. A Nihilist
10. Falling Deathwards
11. Eyes Wide Shit
12. Deviate
13. Dislekt
14. Scientific Domination
15. Collapsed Future Visions
16. Clipped Wings
17. Vertigo