"Feeling Blue Metal". Geef er maar een eigenzinnige naam aan. De Finnen doen het en dekken daarmee ook nog treffend de lading. Ze maken namelijk melancholische doom/death op typisch Finse wijze. Marianas Rest past dan ook prima in het rijtje Swallow The Sun, Kaunis Kuolematon, Insomnium en Hanging Garden. Met The Bereaved zijn we aanbeland bij de vijfde langspeler.

We zijn van de Noord-Europeanen gewend dat ze binnen de kortste keren een melancholische sfeer neer kunnen zetten. Ook dit keer is dat het geval. Ze doen dat met relatief eenvoudige akkoordenstructuren, harmonieuze leadgitaarpartijen, meeslepende ritmiek en een transparante, doch gelaagde sound. Het album begint zelfs met een rouwdienst.

Het droefgeestige karakter komt onder meer tot uiting in de atmosferische toetsenpartijen, die in vergelijking met de overtuigende voorganger Auer (2023) wat prominenter in de mix staan. Waar die plaat het wat meer moet hebben van memorabele ideeën, scoort The Bereaved vooral op sfeer. Hoewel het toetsenspel daarbij vooral dienend is - met uitzondering van het intermezzo Tyhjä - komt het in Divided juist mooi op de voorgrond en ontstaat samen met de gitaar- en baspartijen een fraaie harmonie.

Een ander element dat nadrukkelijker terrein heeft gewonnen, is de cleane zang. Die duikt - het intro van Thank You For The Dance niet meetellend - voor het eerst op in Rat In The Wall. In Burden komt deze weer aan bod, op bijna Floydiaanse manier. Dat laatste geldt ook voor het begin van Again Into The Night. In het relatief snelle Diamonds In The Rough doen de melodieuze vocalen aan Scar Symmetry denken, en dat terwijl je dan gastzanger Okko Solanterä van Horizon Ignited hoort. Mede door zijn bijdragen is dit een van de uitschieters op het album. De wisseling van melodieuze zang en voor het karakter van de muziek agressieve vocalen komt de diversiteit uiteraard ten goede.

Met eenvoudige middelen zijn de heren van Marianas Rest er wederom in geslaagd om een indrukwekkend album te maken. Dat openbaart zich pas na meerdere luisterbeurten, zodra je de verschillen tussen de tracks die in eerste instantie op elkaar lijken, gaat ontdekken. Voor de juiste impact is het wel van belang dat je de plaat op het juiste moment draait. Zo pakkend als de composities op Auer is het anno 2026 helaas niet, maar beluister deze plaat in het donker met koptelefoon op en de Finnen belonen je met een emotionele, gelaagde performance.

Tracklist:
1. Thank You For The Dance
2. Rat In The Wall
3. Divided
4. Again Into The Night
5. Burden
6. Diamonds In The Rough
7. Pity The Living
8. Goodbyes And Good Intentions
9. Tyhjä
10. The Colour Of You